Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

ΜΠΑΡΜΠΗΣ: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ

Ο κορυφαίος βασιλόφρων ιστορικός Κων/νος Μπαρμπής σύμφωνα με το-σπουδαίο-τρίτομο έργο του "Ελληνισμός-Χριστιανισμός-Ιουδαιοεβραϊσμός" υποστηρίζει την Ελληνική-από μητρός-καταγωγή του ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Αυτό προκαλεί αντιδράσεις μέχρι και διάσπαση της ενότητος των Χριστιανών! Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποιεί αναμφισβήτητα στοιχεία χωρίς να αναφέρεται πουθενά το γενεαλογικό δένδρο της ΠΑΝΑΓΙΑΣ και από τον Ιωακείμ και την Άννα (Εν αντιθέσει διαβάστε το άρθρο μας για την καταγωγή της ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ). Ο κ. Μπαρμπής:
α) καταρρίπτει την Παλαιά Διαθήκη χαρακτηριζοντάς ως Οanah (Τανάχ) που ήταν ένα από τα κυριότερα λατρευτικά βιβλία των Εβραίων. 
β) καταρρίπτει τους Προφήτες της ΠΔ "αντικαθιστώντας" τους από Έλληνες φιλοσόφους και όχι μόνο που προφήτευσαν και αυτοί την έλευση του ΧΡΙΣΤΟΥ, χαρακτηρίζοντάς τους δε ως "προχριστιανούς".
γ) φέρνει ως παραδείγμα το αληθές γεγονός ότι το 90-95% της Γαλιλαίας ήταν κατοικημένο από Έλληνες.

Ο ίδιος σε άρθρο του τι υποστηρίζει:
Αποτελεί τερατώδη παραλογισμό και μαζοχιστική προσβολή της εθνικής μας νοημοσύνης η επιμονή εβραιολατρικών κύκλων να μη διεκδικείται, με την προσφερόμενη ισχυρότατη επιχειρηματολογία, από την πλευρά μας (την πλευρά του αυθεντικά και γνήσια «περιούσιου » λαού) η ελληνικότητα της ανθρώπινης (από τη μητρική πλευρά) καταγωγής του Χριστού (Ιάσονα ή Ιήσονα -κατά τη δωρική διάλεκτο- ή Ιησού, κατά την εβραϊκή παραφθορά του ονόματος). Πολύ περισσότερο, όταν οι Ιουδαίοι ουδέποτε τον αναγνώρισαν ως δικό τους (εμείς γιατί να τους Τον εκχωρούμε;) 
Ο από τους κορυφαίους ιστορικούς των Εβραίων Μόζες Γκίμπορι υπογραμμίζει, ότι δεν κατάγεται από σπέρμα Ισραήλ, αλλά Λυκίων (=Κρητοπελασγών αποίκων της, ελληνικότατα- της σε ποσοστό 95% Γαλιλαίας). Ο θεολόγος τους Άντολφ Χόλλ τονίζει πως «ορθότατα καταδικάστηκε σε θάνατο, αφού εγκλημάτησε εις Βάρος θεμελιωδών αξιών της ιουδαϊκής θρησκείας, πράγμα που δεν θα έπραττε, αν ανήκε στη φυλή μας». Οι αρχαιοφαρισαίοι Αννάς και Καϊάφας τον παρέπεμψαν στον Ρωμαίο διοικητή της Ιουδαίας Πόντιο (από τον ελληνικό Πόντο) Πιλάτο, επειδή γνώριζαν ότι η Μητέρα Του δεν ήταν εβραϊκής καταγωγής (κατά την τότε νομοθεσία, η εθνικότητα των τέκνων ακολουθούσε τη μητρική). Και ότι, συνεπώς, ο ίδιος ήταν υπήκοος της Ρώμης, αλλά άλλης εθνικότητας. Και αφού δεν ήταν (κατά την αναφορά του προηγούμενου ανθύπατου Πούπλιου Λέντουλου Γναίου, η οποία βρίσκεται στη Βιβλιοθήκη Geramini της ιταλικής πρωτεύουσας και απευθυνόταν προς τον αυτοκράτορα Τιβέριο) Ρωμαίος, αλλά ΝΑΖΑΡΗΝΟΣ (γι’ αυτό και τον παρέπεμψε στον εκεί διοικητή Ηρώδη τον Αντύπα, που τον «επέστρεψε» ως κάτοικο Ιουδαίας, αθώο πάντως!), τότε μόνη εκδοχή ήταν πως ανήκε στους ελληνικής καταγωγής Ρωμαίους υπηκόους! Μοναδική εκδοχή! 
Άλλωστε, όλοι οι Εβραίοι «προφήτες» δεν αναφέρονταν σε Υιό του θεού (μέγιστη βλασφημία κατά τη θρησκεία τους του μίσους, της κακότητας, της μικροψυχίας, της διαφθοράς, της πολυγαμίας, των προαγωγών των γυναικών τους -Αβραάμ- και των διαφθοροεγγυοποιητών των θυγατέρων τους- Λώτ). Αλλά σε «ειδικό απεσταλμένο » (μεσσία) στρατηγό, που θα τους απελευθέρωνε από τον ξενικό ζυγό. Και θα τους οδηγούσε στην παγκόσμια κυριαρχία, αφού κατά την άποψη τους ο κόσμος δημιουργήθηκε για το… Ισραήλ (χωρίς το οποίο δεν θα υπήρχε το σύμπαν!). Κατά το περιοδικό Der Speagel, μετά από τρίχρονη ευρύτατη έρευνα μεταξύ θεολόγων, ιστορικών και άλλων επιστημόνων, διαπιστώθηκε ότι ΑΠΟΚΛΕΙΟΤΑΝ να ήταν Εβραίος κάποιος που ισχυριζόταν ότι είχε την ιδιότητα του Υιού του θεού! • Κατά τις ελληνικές προφητείες (Σίβυλλα Ερυθραία Ερωφίλη -12ος π.Χ. αιώνας, Σίβυλλα η Κυμαία, Σόλων, Αισχύλος, Θουκυδίδης, Πλάτων) θα ερχόταν «Παρθενογέννητος θεάνθρωπος, υιός μιας Μαρίας («Μύρου της θαλάσσης), όστις θέλει υποστεί ευτελισμούς, βασανιστήρια, ταπεινώσεις, θάνατον μαρτυρικόν, ομοιούμενος τοις θνητοίς της γης». • Όπως εκθέτω σε ειδικό κεφάλαιο του τρίτομου έργου μου «Ελληνισμός, Χριστιανισμός, Ιουδαιοεβραίσμός», πλείστα σημεία της διδασκαλίας Του είναι διαφανείς διασκευές ή και επαναλήψεις αποφθεγμάτων της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. 
Ο ίδιος διαχωρίζει σε πενήντα τουλάχιστον περιπτώσεις στα Ευαγγέλια την καταγωγή και την εθνικότητα τους από τους Εβραίους, για τους οποίους χρησιμοποιεί βαρύτατους χαρακτηρισμούς. Δεν φοίτησε σε ραβινική σχολή. Δεν υποβλήθηκε σε περιτομή. Δεν τηρούσε την αργία του Σαββάτου. Χορηγούσε αφέσεις αμαρτιών, πράγμα που μόνο ο Ιεχωβάς ή Γιαχβέ ή Ελωχείμ ή Αδωνάι ή Σαβαώθ (θεός των Εβραίων) δικαιούνταν να πράττει. Εισήλθε στα Ιεροσόλυμα επί «πώλου όνου», ζώου ιερού γι’ αυτούς. Προκλητική βλασφημία του για την ιουδαϊκή θρησκεία αποτελούσε η δήλωση του πως ήταν «Υιός του Θεού». Επέλεξε (πλην του Ισκαριώτη Ιούδα) Έλληνες μαθητές. Δεν ήταν ασκητής και αναχωρητής, δεν τηρούσε τις νηστείες και αργίες τους, αλλά μετείχε σε γιορτές, πανηγύρια, γάμους, εκδίωκε δαιμόνια, θεράπευε ανίατες ασθένειες, προέβαινε σε νεκραναστάσεις. Τρεις φορές τόνισε πως ήταν «Ναζωραίος» (από την ελληνικότατη Ναζάρα της Γαλιλαίας). Διακήρυττε ότι ο θεός είναι αόρατος, ενώ κατά τους Ιουδαίους ο Ιακώβ όχι μόνο τον είδε, αλλά και… πάλευε μαζί του ολόκληρη νύκτα! 
• Το 13ο αιώνα π.Χ. συνολικά 14 ελληνογενείς φυλές από τα νησιά και τα παράλια του Αιγαίου και την Κρήτη (Πελασγοί, Πελαστιείμ, Πελασάτα, Φιλιστιείμ, Φιλισταίοι) εγκαταστάθηκαν (Ηρόδοτος) στην «Παλαιστίνη», όπου ίδρυσαν 115 ΠΟΛΕΙΣ (πολύ πριν εκδιωχθούν από την Αίγυπτο οι Εβραίοι) και, φυσικά, γλώσσα τους ήταν η ελληνική. Ο ελληνικός πολιτισμός ακτινοβολούσε σε Παλαιστίνη και Φοινίκη το 2ο αιώνα π.Χ. Ανθούσαν, μεταξύ άλλων, οι πόλεις Ανθηδών, Απολλωνία, Ασκάλων, Γάδαρα, Γάζα, Δίον, Ιόπη, Ίππος, Πέλλα, Σαμάρεια, Σκυθόπολις, Φιλωτέρα. Κατά την έλευση των Ρωμαίων ζούσαν στην Παλαιστίνη 1.500.000 Έλληνες (μόλις 500.000 Εβραίοι) και κατά την κατάκτηση της από τους Αραβες υπήρχαν εκεί 3.000.000 ομοεθνείς μας (επιπλέον 4.000.000 ήταν σε «διασπορά»). • Την ελληνική γλώσσα, με την οποία διαλεγόταν, δίδασκε, απολογήθηκε στον Πιλάτο και αποχαιρέτησε («Πάτερ, άφες αυτοίς, ού γαρ οίδασι τι ποιούσι» -φράση αυτολεξεί» του στρατηγού Φωκίωνα, που καταδίκασε σε θάνατο για προδοσία ο γελοίος αθηναϊκός όχλος, μετά από 45 στρατηγίες και σε ηλικία 85 ετών -και «τετέλεσται») διδάχθηκε από τη Μητέρα Του, που ανήκε στο ελληνικό 95% της Γαλιλαίος. Αφού Εκείνη ήταν φτωχή και ασχολούνταν με εργασίες χειρωνακτικές, γνώριζε και μιλούσε την ελληνική γλώσσα ακριβώς επειδή καταγόταν από οικογένεια Ελλήνων!
• Όταν οι (Ελληνες) μαθητές του Ανδρέας και Φίλιππος Του μετέφεραν το αίτημα ομάδας ομοεθνών τους να Τον συναντήσουν, η ΠΛΗΡΗΣ απάντηση Του, όπως τη διέσωσε ο σπουδαίος ιστορικός Επίσκοπος Καισαρείας Ευσέβιος ήταν η εξής: «Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου. Ελλάς γάρ μόνη ανθρωπογένει, ψυτόν ουρά- νιον και βλάστημα θείον, ηκριβωμένον, λογισμόν αποτί- κτουσα οικειούμενον επιστήμην. Νύν εδοξάσθη ο Υιός του Ανθρώπου!» Ο ίδιος ουρανοποίησε την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Ήταν’Ελληνας! Και οφείλουμε να επιβιώσουμε όχι μόνο για μας και τις επόμενες γενεές, αλλά ΚΑΙ για ΕΚΕΙΝΟΝ! Ο Χριστός «άνοιξε», με τον επώδυνο (και μειωτικό «εν μέσω ληστών») θάνατο του (στους κόλπους και κατά απαίτηση του περισσότερο «αμαρτωλού» -και τότε και πάντοτε- έθνους: του ιουδαϊκού), το δρόμο για την επάνοδο των έλλογων πλασμάτων του ΘΕΟΥ στην οδό της αγάπης. Της στοργής. Της κατανόησης. Της αμοιβαίας συγγνώμης. Του αυθεντικού «ανθρωπισμού». Αν οι μεταγενέστεροι φορείς της διδασκαλίας Του (και ιδιαίτερα οι κληρικοί των μεγαλοπρεπών αμψιέσεων και των ωραίων λόγων και όχι πράξεων…) κινούνται μακριά από την ΟΥΣΙΑ της, αυτό ούτε μειώνει, ούτε καταργεί, βέβαια, την ΑΞΙΑ της. Και όχι στη ΒΙΑ, στο ΜΙΣΟΣ, στη ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ και στην κατωτερότητα του γυναικείου φύλου.
1) «Τώρα, όταν πια εμείς οι Εβραίοι έχουμε αποδείξεις για όσα αφορούν στην καταγωγή του Ιησού του Ναζωραίου, τα πάντα μας αποκαλύπτουν αναντίρρητα ότι αυτός δεν προέρχεται από σπέρμα Ισραήλ, αλλά στην πραγματικότητα από σπέρμα Αμαλύκ (Λυκίων), δηλαδή από αυτό που ο Ιεχωβάς καταπολεμούσε από πολύ παλιά και συνεχίζει να καταπολεμά και σήμερα!».
Moses Guibbory (The Bible in the Hands of its creators)
2) «Ο κύριος ο θεός σου δίδωσί σοι κληρονομήσαι, εξαλείψεις το όνομα Αμαλύκ εκ της υπό τον ουρανόν και ου μη επιλάβη».
                                                                                                    Δευτερονόμιο (ΚΕ΄,19)
3) «Όσο για τους Λυκίους, η παλιά καταγωγή τους είναι από την Κρήτη… Μόλις ο Λύκος, γιος του (βασιλιά της Αθήνας) Πανδίονος, διωγμένος και αυτός από την Αθήνα από τον αδελφό του Αιγέα, έφτασε στους (ελληνικής καταγωγής) Τερμίλες, κοντά στον Σαρπηδόνα, τότε από το όνομα του Λύκου αποκλήθηκαν, με τον καιρό, Λύκιοι».
Ηρόδοτος (Κλειώ)

Σχόλιο
Η καταγωγή δεν ήταν Ελληνική, ούτε Εβραική. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ήταν τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Όποιος όμως έχει αμφιβολίες γι΄ αυτό (ότι δεν είχε Ελληνική ή εβραική καταγωγή) ας δει στα Ευαγγέλια κατά Μάρκον, Λουκάν και Ιωάννην τι λέει ο ΧΡΙΣΤΟΣ όταν διαχωρίζει την θέση του από τον οίκο Δαβίδ θέλοντας να δείξει ότι δεν προέρχεται απ΄ αυτόν τον κόσμο.
Διαβάστε τις αναρτήσεις μας για τα ομώνυμα θέματα:
Βέβαια, ορισμένα στοιχεία για την Ελληνική παιδεία του ΧΡΙΣΤΟΥ αποκρύφηκαν. Η οικογένεια και οι φίλοι του ΙΗΣΟΥ αποστρέφονταν τον ιουδαικό βαρβαρισμό. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ υπήρξε Έλληνας στην παιδεία. Πολλές από τις φράσεις του είναι πανομοιότυπες με εκείνες των αρχαίων Ελλήνων. Στοιχεία που δεν αποκαλύπτονται. Αυτά λένε πως είναι "εθνικισμός". Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές όμως.

1 σχόλιο:

  1. Παρὰ τὸ μάθημα τῶν «Θρησκευτικῶν», τὸ ὁποῖον διδασκόμεθα εἰς ὅλας τὰς τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ καὶ τοῦ Γυμνασίου, οὐδέποτε ἀνεφέρθη ὅτι ὁ πλη-θυσμὸς τῆς Γαλιλαίας, ὅπου ἐγεννήθη ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀπετελεῖτο κατὰ 95% ἐξ Ἑλλήνων. Ἀντιθέτως, ἐδιδασκόμεθα περὶ «καλῶν» Ἑβραίων καὶ «κακῶν» Φιλισταίων – ἤτοι Ἐτεοκρητών!
    Μέγα σφάλμα καὶ ὑποταγὴ εἰσέτι τῆς «Ὀρθοδοξίας» εἰς τὸν Ἰουδαϊσμόν, ἡ θεώρησις ὡς πρώτου βιβλίου τῆς «Ἱερᾶς Βίβλου», τῆς «Παλαιᾶς Διαθήκης». Ἡ ἀνάγνωσις της ὡς ἐρευνητοῦ, οὐδεμία σχέσις με τοὺς Ἰεχωβάδες, προξενεῖ τὸν γέλωτα εἰσέτι ἑνὸς χαρισματικοὺ παιδίου!

    Κώστας Μαυρόπουλος
    Δημοσιογράφος-συγγραφεὺς


    ΑπάντησηΔιαγραφή