ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΙΜΕΝΑ

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Την τελευταία εβδομάδα αναπτύχθηκε μία έντονη παραφιλολογία και σχολιασμός των κουτσομπολίστικων εκπομπών των ΜΜΕ για την τηλεοπτική εμφάνιση του Γέροντος Ποιμένα. 

Κοιτάξτε, σεβόμενοι την απόφαση και τας εγκυκλίους του Σεβασμιωτάτου (άμισθου) Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικολάου θεωρήσαμε να λάβουμε θέση ως προς αυτό το θέμα. Η θέση μας είναι η εξής:

Δεν είναι κακό που ένας Μοναχός εμφανίστηκε στα ΜΜΕ, κακό είναι πως δεν διευκρίνισε ορισμένα πράγματα για την ιδιότητά του, ορισμένες σπόντες του και η εμφάνισή του. Έτσι, αναμείχθηκε όλη η Εκκλησία στην δημιουργηθείσα από τα ΜΜΕ ιστορία. Έτσι, βρήκαν και πάλι την ευκαιρία να σκυλιάσουν τα ιδιωτικά ΜΜΕ κατά Ιερωμένου. 

Ο συγκεκριμένος μοναχός έπρεπε ευθύς εξαρχής να πει ότι δεν έχει σχέση με την Ελλαδική Εκκλησία και είναι Ηγούμενος της παλιοημερολογίτικης Ιεράς Μονής Παναγίας Μυρελαίου εχούσης επαφή με τον Ρώσο Μητροπολίτη κ. Ιλαριώνα υπό την σκέπη του οποίου βρίσκεται από τις 15 Αυγούστου 2013. Επίσης, η εμφάνιση (κόκκινο ράσο) και οι σπόντες, ενίοτε και σεξουαλικού περιεχομένου δεν συνάδουν στο σχήμα ενός Ορθοδόξου Μοναχού καθώς και διάσημη τραγουδίστρια σε έναν ιερό χώρο παραβιάζει τον απαιτούμενο σεβασμό που πρέπει να έχουμε ευρισκόμενοι σ΄ αυτόν.

Βέβαια, δεν ξεφτιλίζει την Ορθοδοξία, αλλά ως Ηγούμενος θα πρέπει να ήταν περισσότερο υποδειγματικός και συγκρατημένος. Δεν μπορεί να αναμειγνύει το ιερό μυστήριο του Γάμου με τα καλαμαράκια και τα χταπόδια ή να τραγουδά "Αν είναι να κολαστώ". Αν είναι δυνατόν. Ένας Ορθόδοξος μοναχός πρέπει να αποπνέει σεβασμό και ταπεινοφροσύνη στο χριστεπώνυμο πλήρωμα. Και πρέπει να απαντήσει περί των 5 βουλγάρων μοναχισσών, της συγκατοίκησης με αστυνομικό και του κόκαλου ζώου που το παρουσίαζε ως λείψανο του Αγίου Νεκταρίου γιατί δεν γνωρίζουμε κατά πόσο είναι αλήθεια και ούτε μας ενδιαφέρει βέβαια ως προς το δεύτερο, αλλά για να μην σπιλωθεί η προσωπικότητά του.

Η παρουσία στην εκπομπή "Κάτι ψήνεται" δεν έγινε δημοφιλίας αλλά φιλανθρωπίας. Ήθελε να τοποθετήσει μία πόρτα σε Πτωχοκομείο που διατηρεί η Μονή του.

Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας υποφέρει τα ΜΜΕ της διαφθοράς και του ψεύδους ασχολούνται την τηλεοπτική εμφάνιση ενός Ηγουμένου. Άκουσα πολλούς κουτσομπόληδες παρουσιαστές αλλά ο Γιώργος Λιάγκας έδειξε το πραγματικό του ποιόν. Από "Φλωρινιώτη" μέχρι "γκέι" τον είπε συνεπικουρούμενος και από μία θαμώνα που νόμιζε ότι τα ήξερε όλα. 

Πρέπει να κατανοήσουν όλοι τους εκεί, όπως και εμείς, ότι δεν είμαστε άξιοι να κρίνουμε τον οποιονδήποτε. Ποιοι είναι αυτοί που δικαιοδοτούνται να βλασφημήσουν έναν Ηγούμενο; Όλες αυτές οι εκπομπές τροφοδοτούν την ηλιθιότητα και το κουτσομπολιό και το πόσο χαμηλό επίπεδο και την ανωριμότητα των παρουσιαστών του. Ας μάθουν πρώτα τι σημαίνει οι λέξεις: σεβασμός, ιεροκατηγορία, δικαίωμα γιατί έχουν ξεφύγει από τα όρια της λογικής και του μέτρου.

Ας σοβαρευτούν γιατί η Ελλάδα υποφέρει.

Όλα τα σχόλια δεκτά, αρκεί να τεκμηριώνονται με επιχειρηματολογία.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ...

Γράφει ένας εκ των διαχειριστών του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Ιδιαιτέρα αναφορά κάνουμε πάντα στα παιδιά μας, διότι στην δεν μαθαίνουν ιστορία, άλλα όπως πολλάκις έχουμε και έχω γράψει ένα συνονθύλευμα πολιτικών απόψεων και συμφερόντων. Ο ένας κλέφτης καλύπτει τον άλλο. Σπάνια θα βρούμε την αντικειμενικότητα να λάμπει. Σ΄ αυτό, λοιπόν, το συνονθύλευμα είναι φυσικό να κατηγορούνται οι Βασιλείς των Ελλήνων. 

- Και γιατί κατηγορούνται οι Βασιλείς των Ελλήνων;;;

- Διότι δεν είναι εμπόδιο στις λαμογιές, στις κλεψιές των πολιτικάντηδων.

Και έτσι τα παιδιά μας μαθαίνουν για "έναν παρεμβατικό Γεώργιο Α΄ που διόριζε όποια κυβέρνηση ήθελε, άλλα ήρθε ο "σωτήρας" Τρικούπης και του επέβαλλε την αρχή της δεδηλωμένης, για έναν αντισυνταγματικό Κωνσταντίνο ΙΒ΄ που πήγε κόντρα στον "διπλασιαστή της Ελλάδος και εμπνευσμένο λαοφιλή ηγέτη" Ελευθέριο Βενιζέλο, για έναν αγγλόδουλο-φυγά στην Μέση Ανατολή Γεώργιο Β΄, για έναν Παύλο Α΄ που έδιωξε τον Κων/νο Καραμανλή και για έναν αντισυνταγματικό Κωνσταντίνο ΙΓ΄ που που έδιωξε τον λαοφιλή Γεώργιο Παπανδρέου και ετοίμαζε δικό του στρατιωτικό πραξικόπημα και νομιμοποίησε την χούντα των Συνταγματαρχών".

Αυτά τα εξωφρενικά μαθαίνουν τα παιδιά μας χωρίς να υπάρχει κάποιος που να σταματήσει αυτό το σκύλευμα και την παραχάραξη της ιστορίας μας γιατί οι νέοι είναι εμποτισμένοι από κομμουνιστικές-αντιβασιλικές ιδέες εξ αιτίας του σχολείου

Όπως και τώρα, έτσι και τότε (μιλάμε για το 1895-1905) οι πολιτικοί έκαναν ότι ήθελαν παρά τις συστάσεις και τις υποδείξεις του αειμνήστου εθνομάρτυρος Βασιλέως Γεωργίου Α΄. Μάλιστα, ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης τον είχε απειλήσει πως αν δεν υπόγραφε διατάγματα συμφεροντολογικού περιεχομένου θα υποκινούσε ανταρσίες εναντίον του! Στόχος των πολιτικάντηδων ήταν μονίμως το Στέμμα. Όταν δεν επενέβαινε κατακρινόταν γιατί δεν επεμβαίνει με την δικαιολογία ότι αφήνει την χώρα στο έλεος της καταστροφής, όταν επενέβαινε τον κατέκριναν για αντισυνταγματικότητα! Πόσο ψεύτες και γυρολόγοι γίνονται για την καρέκλα...

Σε μία περιοδεία του Γεωργίου στην Πελοπόννησο, στην οποία τον συνόδευαν ο η Βασίλισσα  Όλγα και οι βασιλόπαιδες Νικόλαος και Μαρία, αναγκάστηκε υπό την πίεση της πικρίας, να τονίσει ότι: "Αν λαός επιθυμεί να διοικείται με τρόπο ηθικό και χρηστό, θα πρέπει να εκλέγει ηθικούς και χρηστούς βουλευτές"!

Μ΄ αυτήν την λακωνική αλλά γεμάτη νόημα πρόταση του Γεωργίου εμπεριέχεται όλη η απάντηση στο πρόβλημα. Ψήφος σε ηθικά και έντιμα άτομα.

Λείπουν ηγέτες με προσφορά στην Πατρίδα!

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ή ΚΩΝ/ΝΟΣ ΣΗΜΙΤΗΣ (ΑΒΟΥΡΙ)

Φίλες και φίλοι συνέλληνες,

το 2015 σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα γίνεται εκλογή από την Βουλή του Προέδρου της Δημοκρατίας πενταετούς θητείας. Η τρόικα που έχει καταστεί άτυπος κυβερνήτης αυτής της χώρας και η εκάστοτε "ελληνική" κυβέρνηση εφαρμοστής και εκτελεστής των επιθυμιών της, επιδιώκει να εγκαταστήσει ψήφοις της Βουλής τον Κώστα Σημίτη του εβραικού γένους Αβούρι Πρόεδρο Δημοκρατίας! Μην ξεχνάμε ότι ο Κώστας Σημίτης είναι σχεδόν, από τους πολιτικούς, ο κύριος υπαίτιος για τα σημερινά δεινά!
Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι! Το φρούριο της ασυδοσίας που λέγεται "Αβασίλευτη Δημοκρατία" δεν πρέπει να συνεχίσει να υπάρξει. Και αυτό θα το κάνετε μέσω σχολίων να διατρανώσετε ποιον θέλετε επόμενο Ανώτατο Άρχοντα: Τον λεβέντη Βασιλιά Κωνσταντίνο ΙΓ΄ ή τον Κώστα Σημίτη;




ΜΗΝ ΤΡΟΜΑΞΕΤΕ ΤΩΡΑ:

ΓΙΑ ΤΟ ΨΕΜΑ "Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Περί του ψεύδους Ομοφυλοφιλίας των Αρχαίων Ελλήνων

...Για να δούμε όμως και τι προβλέπει ο Νόμος για τον Κιναιδισμό και συγκεκριμένα ο νόμος του Σόλωνος:

"Αν τις Αθηναίος εταιρήση, με έξεστω αυτω των εννέα αρχόντων γενέσθαι, μηδέ ιερωσύνην ιερώσασθαι, μηδέ συνδικήσαι τω δήμω, μηδέ αρχήν αρχέτω μηδεμιάν, μήτε ενδημον, μήτε υπερόριον, μήτε κληρωτήν, μήτε χειροτονητήν, μηδέ επικυρήκειαν αποστελλέσθω, μηδέ γνώμην λεγέτω, μηδέ εις τα δημοτελή ιερά εισίτω, μηδέ εν ταις κοιναίς σταφονοφορίες σταφανούσθω, μηδέ εντός των της αγοράς περιρραντηριων πορευέσθω.

Εάν δε ταύτα τις ποιή, καταγνωσθέντως αυτού εταιρείν, θανάτω ζημιούσθω".

Δηλαδή αν κάποιος Αθηναίος συνάψει ομοφυλοφιλική σχέση με άλλον θα έχει τις εξής κυρώσεις:

1. Δεν του επιτρέπεται να γίνει μέλος των 9 αρχόντων

2. Δεν του επιτρέπεται να εκλεγεί ιερέας

3. Δεν του επιτρέπεται να είναι συνήγορος του λαού

4. Δεν επιτρέπεται να ασκεί εξουσία εντός ή εκτός της Αθήνας

5. Δεν επιτρέπεται να σταλεί ως κήρυκας πολέμου

6. δεν επιτρέπεται να εκθέσει γνώμη (ως άμουσος - ανισόρροπος)

7. Δεν επιτρέπεται να μπει σε (δημόσιους) Ναούς

8. Δεν επιτρέπεται να στεφανωθεί στις στεφανοφορίες

9. Δεν επιτρέπεται να μπαίνει στον ιερό χώρο της αγοράς

Όποιος λοιπόν έχει καταδικαστεί ως ομοφυλόφιλος αλλά ενεργήσει αντίθετα των διατάξεων του νόμου θα τιμωρείται με Θάνατο!

 (ΣΟΛΩΝΟΣ ΝΟΜΟΙ Βιβλίο 5 κεφάλαιο 5 άρθρο 332).

Ο Αισχύνης αναφέρει επιπλέον νομοθετικά πλαίσια επί του θέματος τα εξής:

Oι διδάσκαλοι να μην ανοίγουν τα σχολεία πριν ανατείλει ο ήλιος και να τα κλείνουν πριν από την δύση του. Να μην επιτρέπεται σε όσους έχουν μεγαλύτερη ηλικία από τα παιδιά να εισέρχονται στα σχολεία, όταν υπάρχουν μέσα παιδιά, εκτός αν πρόκειται για τον υιό, τον αδελφό ‘ή τον γαμπρό του διδασκάλου. Εάν κάποιος παραβεί αυτή την απαγόρευση και εισέλθει στο σχολείο, θα τιμωρείται με την ποινή του θανάτου. Επίσης οι επί κεφαλής της παλαίστρας να μην επιτρέπουν, επ’ ουδενί λόγο, σε κανέναν ενήλικο να κάθεται μαζί με τα παιδιά στις Εορτές του Ερμή. Εάν κάτι τέτοιο συμβεί ο επί κεφαλής της παλαίστρας είναι ένοχος παραβάσεως του νόμου περί διαφθοράς των ελευθέρων παίδων.

(Aισχίνου, Nόμος Aττικού Δικαίου – Kατά Tιμάρχου 12)

- Εάν κάποιος ωθήσει σε ασέλγεια ελεύθερο παίδα, να καταγγέλλεται ενώπιον των θεσμοθετών από εκείνον που έχει την κηδεμονίαν του παιδός, αφού προηγουμένως αναγράψει στην μήνυση την ποινή που θεωρεί άξια για τον δράστη. Aν δε ο μηνυθείς καταδικασθεί, να παραδοθεί στους ένδεκα και να θανατωθεί αυθημερόν.

(Aισχίνου, Nόμος Σόλωνος – Kατά Tιμάρχου 16)

Και ενώ όλα αυτά ελάμβαναν χώρα στην Αθήνα, κάτι αντίστοιχο ίσχυε και στην Σπάρτη.

"Ο δε Λυκούργος Εναντία και τούτοις πάσι γνούς, ει μεν τις αυτός ων οίον δει αγασθείς ψυχήν παιδός πειρώτο άμεμπτον φίλον αποτελέσασθαι και συν-είναι, επήνει και καλλίστην παιδείαν ταύτην ενόμιζεν.Ει δε τις παιδός σώματος ορεγόμενος φανείη, αίσχιστον τούτο θείς εποίησεν εν Λακεδαίμονι μηδέν ήττον εραστάς παιδικών απέχεσθαι ή γονείς παίδων ή και αδελφοί αδελφών εις αφροδίσια απέχοντα".

"Ο Λυκούργος όμως, αντιθέτως προς όλα ταύτα πιστεύων, επεδοκίμαζε μόνον το εάν σημαίνων άνθρωπος, θαυμάσας την ψυχική αρετήν του παιδίου, προσεπάθη να κάμη αυτόν φίλον με δεσμούς αναμεταξύ των αμέμπτους και να τον συναναστρέφεται, διότι τούτο ενόμιζε μέσον καλλίστης ανατροφής. Εάν όμως επαρουσιάζετο κανείς επιθυμών το παιδικόν σώμα, επειδή ο Λυκούργος εθεώρη τούτο πολύ αναίσχυντον, ενομοθέτησεν εις την Σπάρτην να απέχουν οι ερασταί από τα αγαπώμενα παιδιά, όπως αποφεύγουν εις αφροδισίους (ερωτικάς) σχέσεις οι γονείς από τα τέκνα των και οι αδελφοί από τους αδελφούς των".

(Ξενοφώντος Λακεδαιμονίων, Πολιτεία II, 13)

Οι ερασταί δε των παίδων μετείχον της φήμης αυτών και εις τας δύο περιπτώσεις (δηλαδή της φήμης και επί καλώ και επί κακώ). Και διηγούνται σχετικώς ότι, όταν κάποτε εις παις εξεφώνησε κατά την διάρκεια της μάχης μια απρεπή κραυγή, οι άρχοντες τιμώρησαν δια τούτο τον εραστήν του παιδός. Ενώ δε ο έρως επεδοκιμάζετο κατ’αυτόν τον τρόπο υπό των Σπαρτιατών, ώστε και αι αγαθαί και ευγενείς γυναίκες να τρέφουν έρωτα προς τας παρθένους, δεν υπήρχεν όμως αντιζηλία εις τας ερωτικάς των σχέσεις, αλλά μάλλον εύρισκον αφορμήν να συνάψουν μεταξύ των στενή φιλία εκείνοι, οι οποίοι είχαν αγαπήσει τους ίδιους παίδας, και κατέβαλλον από κοινού συνεχείς φροντίδες, δια να εξεύρουν τον καλλίτερον τρόπον, με τον οποίον θα ήταν δυνατόν να γίνει άριστος ο υπ’αυτών αγαπώμενος νέος.

(Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοι, Λυκούργος XVII, 4)

«Εράν των την ψυχήν σπουδαίων παίδων εφείτο. το δε πλησιάζειν αισχρόν νενόμιστο, ως του σώματος λερων τας αλλ΄ ου της ψυχής. ο δ’ εγκληθείς ως επ’ αισχύνη πλησιάζων άτιμος διά βίου ην».

Δηλαδή:

Το να ερωτεύεται κανείς την ψυχή των σπουδαίων παιδιών επιτρέπονταν, αλλά το να τα πλησιάσει κανείς σεξουαλικά θεωρούνταν ντροπή, επειδή έδιναν βάρος στο σώμα και όχι στην ψυχή. Εκείνος που καταδικαζόταν, επειδή πλησίαζε ερωτικά με τρόπο αισχρό (υλικό-σωματικό) το αγόρι, τιμωρούνταν με ατίμωση δια βίου!

(Πλούταρχος Ηθικά, Τόμος 6, “Τα παλαιά των Λακεδαιμονίων Επιτηδεύματα Β7”)

Ο Αιλιανός επίσης μας ενημερώνει ότι:

"O Σπαρτιατικός έρωτας δεν είχε καμία σχέση με αισχρότητες. Eάν ποτέ κάποιος έφηβος τολμούσε να ανεχθεί ασέλγεια εις βάρος του ή εάν κάποιος άλλος έφηβος επιχειρούσε να ασελγήσει εις βάρος κάποιου άλλου, δεν συνέφερε κανέναν απ' τους δύο να καταντροπιάσουν την Σπάρτη, αφού σε τέτοια περίπτωση ή εξοριζόντουσαν εφ' όρου ζωής από την Σπάρτη ή έχαναν την ζωή τους"

(Αιλιανού στο έργο του «Ποικίλη Ιστορία» III, 12)

Ο Πλάτων στους «Νόμους», καταδικάζει απερίφραστα ως αφύσικο τον σαρκικό έρωτα μεταξύ αρρένων:

Πλάτωνος Νόμοι 636c

"Εννοητέον ότι τη θηλεία και τη των αρρένων φύσει εις κοινωνίαν ιούση της γεννήσεως ή περί ταύτα ηδονή κατά φύσιν αποδεδόσθαι δοκεί, αρρένων δε προς άρρενας ή θηλέων προς θηλείας παρά φύσιν."

Δηλαδή:

"Είναι λοιπόν κατανοητό ότι η φύσις ωθεί τα θηλυκά να είναι σε επαφή με τα αρσενικά από την γέννησή τους, και η ηδονή σε αυτά είναι φανερό ότι έχει δοθεί σύμφωνα με την φύσιν, ενώ (η επαφή) των αρσενικών με τα αρσενικά και θηλυκών με τα θηλυκά ενάντια στην φύσιν (παρά φύσιν)."

Πλάτωνος Νόμοι 836c-e

"...ει γάρ τις ακολουθών τη φύσει θήσει τον προ του Λαίου νόμον, λέγων ως ορθώς είχεν το αρρένων και νέων μη κοινωνείν καθάπερ θηλειών προς μίξειν αφροδισίων, μάρτυρα παραγόμενος την θηρίων φύσιν και δεικνύς προς τα τοιαύτα ουχ απτόμενον άρρενα άρρενος δια το μη φύσει τούτο είναι, ταχ’ αν χρώτο πιθανώ λόγω"...

"Όποιος, υπακούοντας στην φύσι, προτείνει την επανακαθιέρωσι του νόμου, όπως ήταν πριν από τον Λάιο-(ο οποίος εθεωρείτο ο μυθικός εφευρέτης της ομοφυλοφιλίας, με τον βιασμό του Χρυσίππου, για τον οποίο και τιμωρήθηκε από την μοίρα με το να δολοφονηθή από τον ίδιο του τον γιό) και διακηρύσσει ότι δεν είναι σωστό να έρχεσαι σε σεξουαλική επαφή με άνδρες και αγόρια, όπως με τις γυναίκες, και προσάγει ως απόδειξη γι’ αυτό, την φύση των Ζώων και επισημαίνει ότι (ενν. Αναμεσά τους) το αρσενικό δεν αγγίζει αρσενικό με σεξουαλικό σκοπό, αφού αυτό δεν είναι φυσικό, βρίσκεται, νομίζω, σε πολύ ισχυρή θέσι"...

Πλάτωνος Νόμοι 840de

"...ως ου χείρους ημίν είναι τους πολίτας ορνίθων και άλλων θηρίων πολλών, οι κατά μεγάλας αγέλας γεννηθέντες, μέχρι μεν παιδογονίας η ίθεοι και ακήρατοι γάμων τε αγνοί ζώσιν, όταν δ’ εις τούτο ηλικίας έλθωσι, συνδυασθέντες άρρην θηλεία κατά χάριν και θήλεια άρρενι, τον λοιπόν χρόνον οσίων και δικαίως ζώσιν, εμμένοντες βεβαίως ταίς πρώταις της φιλίας ομολογίαις δειν δη θηρίων γε αυτούς αμείνους είναι."

"Οι πολίτες μας δεν πρέπει να είναι κατώτεροι από τα πουλιά και πολλά άλλα είδη ζώων, που γεννιούνται σε αγέλες και ζουν αζευγάρωτα, ως την ηλικία της τεκνοποιίας, αγνά και αμόλυντα από τον γάμο, αλλά, όταν φτάσουν σ’ εκείνη την ηλικία, ζευγαρώνουν αρσενικό με θηλυκό και θηλυκό με αρσενικό σύμφωνα με τις διαθέσεις τους και για το υπόλοιπο της ζωής τους ζουν με ευλάβεια και είναι νομοταγή, μένοντας πιστά στις συμφωνίες που ήταν η αρχή της σχέσεώς τους. Πρέπει λοιπόν αυτοί (δηλ οι πολίτες) να είναι ακόμη καλύτεροι από τα θηρία".

Πλάτωνος Νόμοι 841d

"Ή μηδένα τολμάν μηδενός άπτεσθαι των γενναίων άμα και ελευθέρων πλην γαμέτης εαυτού γυναικός, άθυτα δε παλλακών σπέρματα και νόθα μη σπείρειν, μηδέ άγονα αρρένων παρά φύσιν ή το μέν των αρρένων πάμπαν αφελοίμθ’ άν..."

"Ή κανένας να μην τολμά να έρχεται σε επαφή με τους γενναίους και ελευθέρους εκτός από την ίδια τους την γυναίκα, ούτε να επιτρέπεται να σπείρουν νόθα σπέρματα στις παλλακίδες, είτε σε άνδρες άγονα παρά φύσιν ή μάλλον καλύτερα την μεταξύ ανδρών επαφή να την απαγορεύσουμε εντελώς".

Πλουτάρχου, Περί Αλεξάνδρου Τύχης ή Αρετής Λόγος Α’ 12

"Αλέξανδρος δε, Φιλοξένου του της παραλίας υπάρχου γράψαντος, ότι παίς εν Ιωνία γέγονεν οίος ουκ άλλος ώραν και είδος, και πυνθανομένου δια των γραμμάτων ει αναπέμψη, πικρώς αντέγραψεν ω κάκιστ’ ανθρώπων, τι μοι πώποτε τοιούτο συνέγνως, ίνα τοιαύταις με κολακεύσης ηδοναίς;"

"Και ο Αλέξανδρος, όταν του έγραψε ο Φιλόξενος, ο κυβερνήτης της παραλίας ότι υπάρχει στην Ιωνία ένα παιδί που, όμοιο στην ομορφιά του δεν ξανάγινε ποτέ, και ζητούσε να πληροφορηθή με γράμμα, αν ήθελε να του το στείλη, ο Αλέξανδρος του έγραψε απαντώντας αυστηρά: "Ω πιο κακέ απ’ όλους τους ανθρώπους, με ξέρεις ανακατεμένο, ποτέ, με τέτοιες βρωμοδουλειές, για να με κολακεύσης με τέτοιου είδους απολαύσεις;".

Δημοσθένους, Kατά Aνδροτίωνος § 21

"Δεν επιτρέπεται στους ομοφυλόφιλους ούτε να ομιλούν, ούτε να γράφουν".

Διαβάζοντας τα αρχαία κείμενα μπορούμε να διακρίνουμε τις διαστάσεις της απέχθειας των πολιτών προς την Αιδώ, στην Αρχαία Αθήνα όποιος δεν μπορούσε να λάβει μέρος στα κοινά (να συναποφασίσει για το κοινό καλό) θεωρούνταν κάτι παραπάνω από σκουπίδι.

Στην Σπάρτη η μη κοινωνική αποδοχή ήταν το χειρότερο που μπορούσε να πάθει κάποιος στην ζωή του, π.χ. σκληρή αντιμετώπιση στην κλειστή κοινωνία είχαν οι Σπαρτιάτες που εγκατέλειπαν την μάχη πριν αυτή τελειώσει έστω και λόγω μεγάλου τραυματισμού ήταν αβάσταχτη, χαρακτηριστικό παράδειγμα κάποιου που τραυματίστηκε πολύ άσχημα στο πόδι, έφυγε από την μάχη και όταν γύρισε στην Σπάρτη όλοι τον περιφρονούσαν, έτσι περίμενε μέχρι την επόμενη μάχη στην οποία έπεσε μαχόμενος…. σκεφτείτε λοιπόν τι ίσχυε για την ομοφυλοφιλία….

Αλλά μιας και το θέμα εδώ και χρόνια έχει πάρει διαστάσεις ας ρίξουμε μια ματιά στο παρακάτω άρθρο στο οποίο είναι όλες οι ομοφυλοφιλικές οργανώσεις στις ΗΠΑ, τα ονόματα τους και η καταγωγή τους (δείτε το άρθρο κάνοντας κλικ ΕΔΩ)

Πηγή: "Κνωσσόπολις".

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ 1973-74

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Η οικονομία μίας χώρας ασφαλώς εξαρτάται από το διεθνές οικονομικό περιβάλλον, το πολίτευμα που έχει και από την πολιτική και κοινωνική κατάσταση. Η Ελλάδα της δεκαετίας του 1950 ήταν μία Ελλάδα πληγωμένη βαθύτατα διότι συμμετείχε σε 2 πολέμους, υπέφερε μία τριετή τριπλή κατοχή και ταυτόχρονα και στο τέλος η ξενοκίνητη κομμουνιστική ανταρσία που προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των κατοίκων της υπαίθρου. Μολαταύτα, οι Έλληνες αγωνίστηκαν για την ανόρθωση της χώρας και την 23ετία 1950-1973 επιτελέστηκε στην Ελλάδα το λεγόμενο "Οικονομικό θαύμα".

Η Ελλάδα μέσο όρο οικονομικής ανάπτυξης ήταν στο 7% όντας δεύτερη μετά την Ιαπωνία!

Οι προσπάθειες της Ελληνικής κοινωνίας, το πολίτευμα (Βασιλευομένη Δημοκρατία) και οι οικονομικές πολιτικές των κυβερνήσεων απέδωσαν πολύτιμους καρπούς με αποτέλεσμα την άνοδο του βιοτικού επιπέδου.

Επί στρατιωτικού καθεστώτος Παπαδόπουλου, μισθοί και συντάξεις (όχι όλοι και όλες) αυξήθηκαν ή και διπλασιάστηκαν, τα δημόσια οικονομικά ήταν σε ικανοποιητικά επίπεδα, η ανεργία είχε σχεδόν μηδενιστεί, δεν είχε επιβληθεί κανένας νέος φόρος, το χρέος βρισκόταν σε χαμηλά επίπεδα, οι προυπολογισμοί του κράτους ήταν πλεονασματικοί γεγονότα που αποδεικνύουν την επιτυχία του πενταετούς προγράμματος 1968-1972 που εκπόνησε ο οικονομικός εγκέφαλος του καθεστώτος Νικόλαος Μακαρέζος. Ωστόσο, περί τα τέλη του 1972 η κατάσταση αλλάζει...

Η κρίση 1973 – 74

Γύρω στο 1972 όμως, η οικονομική εξέλιξη άρχισε να ξεφεύγει από τον έλεγχο του καθεστώτος, με αμεσότερο σύμπτωμα την επιτάχυνση του πληθωρισμού. Ο δείκτης τιμών καταναλωτή άρχισε να ανεβαίνει εκρηκτικά.

Ο πληθωρισμός ανέτρεψε την σταθεροποιητική προσπάθεια δεκαετιών. Η απότομη αναζωογόνηση του είχε πολλές αιτίες.
Αιτίες:
* η κρίση του δολαρίου το 1972 και 1973 που παρέσυρε σε υποτίμηση και την δραχμή της πρόσδεσής της σε αυτό,
* η κρίση του πετρελαίου τον Οκτώβριο του 1973, που όξυνε απότομα τα προβλήματα του εξωτερικού ισοζυγίου και προκάλεσε πιέσεις μέσω της τιμής του πετρελαίου.
Αλλά η ύφεση δεν ήταν μόνο ελληνική. Ήταν παγκόσμια.

Η κυβέρνηση επιχείρησε να ελέγξει τις πληθωριστικές πιέσεις με αστυνομικά – διοικητικά μέτρα, και την προσφυγή σε μία περιοριστική πολιτική που περιείχε πιστωτικούς περιορισμούς, ειδικό φόρο ανά τετραγωνικό μέτρο για νέες οικοδομές, αύξηση επιτοκίων, μέτρα ανάσχεσης των εισαγωγών. Οι δημόσιες υπηρεσίες και οι οργανισμοί από αποτελεσματικές και αποδοτικές, άρχισαν να αποδιοργανώνονται με την κρίση, ευνοικά δάνεια από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος δεν έγινε δυνατό να αντληθούν, οι επενδύσεις στην μεταποίηση εμφάνιζαν σχετική υστέρηση και οι κρατικοί πόροι χρησιμοποιούνταν ολοένα και λιγότερο ορθολογικά.
Με την επιβολή της χούντας Ιωαννίδη η οικονομική κατάσταση επιδεινώθηκε. Προκάλεσε εκτεταμένη ζημιά στην Εθνική Οικονομία. Η κυπριακή κρίση θα δώσει το τελικό πλήγμα στο καθεστώς των λοχαγών το οποίο και ανετράπη.
Το 1973 η ανάπτυξη είχε φθάσει το 8,3% ενώ το 1974 στο -6,4%! Δηλαδή χειρότερα από σήμερα.

Πηγές:
* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, ΙΣΤ΄ Τόμος, Εκδοτικής Αθηνών.
* Κρατικά δημοσιονομικά στοιχεία,
* Monitoring the World Economy 1820-1992, Angus Maddison

ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ (1)

Γράφει ο Γιώργος Χατζηευστρατίου, υπεύθυνος της Τ.Ο. Εθνικής Ελπίδας Κοζάνης.

Απαιτείται σοβαρότητα, ήθος και πολιτισμός. Οι πολιτικοί αρχηγοί και οι βουλευτές αναλώνονται σ΄ ένα επικοινωνιακό σόου που προκαλεί εμετό και απέχθεια στον μέσο Έλληνα που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Η παρούσα βουλή είναι κατώτερη των περιστάσεων, εκτός αν παραμερίσουν τα κόμματα τις διαφορές και τις φιλοδοξίες τους και προχωρήσουν σε μία πραγματικά εθνική προσπάθεια ενωμένοι. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνουν διότι υπακούν σε συμφέροντα που θέλουν την εξαφάνιση του Ελληνισμού.

Οχλοκρατία, φωνασκίες, εκφράσεις του πεζοδρομίου, απειλές μέχρι και γρονθοκοπήματα συνθέτουν το σημερινό χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό. Δεν έχουμε ακούσει όμως προτάσεις και λύσεις για να βγούμε από το σημερινό τέλμα. Έτσι, η Εθνική Ελπίδα έρχεται με μία ρηξικέλευθη πρόταση ριζικής αναδημιουργίας και πρέπει πρώτα να ξεκινήσουμε από την νοοτροπία μας. Την νοοτροπία του υλισμού, της υπερκατανάλωσης, του υπερφίαλου "εγώ", της απάθειας και της παθητικής αντιμετώπισης των πραγμάτων και να γίνουμε άνθρωποι με αξίες και ιδανικά, με Πίστη στον Χριστό και φιλοπατρία και να ζούμε απλά χωρίς "σύνδρομο ανωτερότητας" να δείχνουμε δηλαδή ότι "είμαστε κάποιοι". Και η αλλαγή νοοτροπίας θα επιτευχθεί στο οικογενειακό περιβάλλον, την παιδεία, το σχολείο και την θρησκευτική κατήχηση.

Έπειτα, πρέπει να ξεκινήσουμε μεταρρυθμίσεις και τομές για να αλλάξουν τα θεμέλια αυτού του κράτους που δεν ανταποκρίνεται στην ελληνική πραγματικότητα. Μικρός δημόσιος τομέας. Άρση μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Εξυγίανση κρατικής μηχανής η οποία θα λειτουργεί ως όργανο εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου.

Οικονομία
Η εθνική οικονομία έχει χρεοκοπήσει, και όπως είχα γράψει σε προηγούμενο άρθρο, ήδη από τον Μάρτιο του 2010 Η οικονομία πρέπει να απαγκιστρωθεί το μνημόνιο που δεν την αφήνει να αναπτυχθεί. Άρα, πρέπει να καταργηθεί το μνημόνιο και οι εφαρμοστικοί του νόμοι γιατί εγκλωβίζει την οικονομία σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και αποδιοργάνωσης των οικονομικών δραστηριοτήτων.
Η εθνική οικονομία πρέπει να έχει ως βάση της την παραγωγή και την αυτάρκεια.
Να αλλάξει το αναπτυξιακό μοντέλο, να θεσπισθούν αναπτυξιακοί νόμοι και να εκπονηθεί πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Να χαράξουμε ΑΟΖ και να εκμεταλλευθούμε τον υπόγειο πλούτο και τον φυσικό μας πλούτο. Να απαιτήσουμε την επιστροφή του κατοχικού δανείου και την καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων. Να ελεχθεί το Ε9 και το πόθεν έσχες και να δημευθούν όλες οι περιουσίες των πολιτικών. Το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος με αυτά τα μέτρα έχει λυθεί.
Επίσης κάποιες άλλες προτάσεις:

* Κατάργηση του πόθεν έσχες κατοικίας,

* Εξόφληση όλων των εκκρεμοτήτων του κράτους προς τους ιδιώτες και των οφειλών κάθε είδους,

* Κίνητρα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, να μπορεί ο πολίτης να δημιουργεί την επιχείρησή του.
* Δημιουργία, ενίσχυση και διατήρηση της οικογενειακής και μικρομεσαίας επιχείρησης,
* Χρησιμοποίηση των ευρωπαικών προγραμμάτων εκμετάλλευσης ενέργειας,

* Επαναφορά του "Βιβλίου αγορών".

Φόροι
* Μείωση των φορολογικών συντελεστών.
* Μείωση ΦΠΑ από 23 σε 19% για την υψηλή κατηγορία, από 13 σε 9% στη μεσαία, ενώ για τις τουριστικές επιχειρήσεις στο 7%,
* Μείωση συντελεστή κερδών 15% για όλες τις εταιρίες,
* Φορολόγηση στα μερίσματα 15% από 25 που είναι σήμερα,
* Ενιαίος συντελεστής φορολογίας,
* Κατάργηση όλων των φόρων στην οικοδομή και θέσπιση ενός ενιαίου με συντελεστή 2%.

Εισόδημα

* Ενιαία σύνταξη 1000 ευρώ ανάλογα με την φορολογική δήλωση και τα συναφή,
* Αρχή του πενταπλασίου για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων (από 700 έως 3.500 ευρώ),

Τράπεζες
* Κατάργηση Τειρεσία,
* Συγχώνευση τραπεζικών ιδρυμάτων σε 2,
* Δέσμευση των τραπεζών ότι θα προσφέρουν στην οικονομία ένα μέρος 20-30% των εγγυήσεων που παίρνουν,
* Αγορά από το κράτος των σπιτιών που κατασχέθηκαν από τις τράπεζες έναντι 50 ευρώ το μήνα,
* Σύσταση τραπεζικού ιδρύματος που θα χρηματοδοτεί την επιχείρηση και τα κέρδη θα επιστρέφουν στον λαό,
* Επιστροφή των περιουσιών που αρπάχθηκαν από τις τράπεζες λόγω πανωτοκίων,
* Αλλαγή τού νομοθετικού πλαισίου που ανέχεται τις ληστρικές δραστηριότητες των τραπεζών,

Παιδεία
Το σημερινό σχολείο δεν είναι πνευματικό. Ενισχύει την βαθμοθηρία, προάγει την πολιτική θολοκουλτούρα, παρέχεται ημιμάθεια και έχει καταστεί ένα απλώς ίδρυμα απόκτησης πτυχίου και όχι κέντρο απόκτησης γνώσεων, εφοδίων και αξιών, διάπλασης χαρακτήρα και ανάπτυξης του πνευματικού ορίζοντα των μαθητών.
Το Νέο Σχολείο πρέπει να διευρύνει τους ορίζοντες των μαθητών και των μαθητριών, να καταργεί την αποχαύνωση, να συνδράμει στο να ολοκληρώνεται η μαθητική διαδικασία και ο μαθητής να κατανοεί πλήρως το μάθημα και να "ακονίζει" το μυαλό του, να καλλιεργεί την εθνική και χριστιανική συνείδηση του μαθητή, να διαπλάθει την ηθική, φυσική, επαγγελματική, περιβαλλοντική, κυκλοφοριακή συνείδησή του και να του παρέχει αρχές όπως σεβασμός, αξιοπρέπεια, αυτοέλεγχος, αυτοπειθαρχία και εφόδια για την κοινωνική του ζωή, στις συναναστροφές κλπ.
* Προσευχή κατά την έναρξη και λήξη των μαθημάτων,
* Έπαρση της σημαίας,
* Ομοιόμορφη ενδυμασία η οποία καταργεί κοινωνικές ανισότητες,
* Εισαγωγή βασικού μαθήματος "Κοινωνική Διαπαιδαγώγηση",
* Αρχαία Ελληνικά από την Ε΄ Δημοτικού,
* Μείωση ύλης των σχολικών μαθημάτων,
* Εθνικό Απολυτήριο αντί Πανελλαδικών Εξετάσεων,
* Δ΄ Λυκείου ως τάξη προπαρασκευαστική για το Πανεπιστήμιο γι΄ αυτούς που θέλουν να συνεχίσουν τις σπουδές (αυτοί Εθνικό Απολυτήριο) και τάξη απολυτηρίου για όσους θέλουν ένα απολυτήριο Λυκείου.
* Αποκομματικοποίηση της εκπαίδευσης-ιδίως της φοιτητικής,
* Κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου,
* Επιστροφή βιβλίων μετά το τέλος του σχολικού έτους από τους μαθητές στο σχολείο,
* Κατάργηση μαθημάτων "Ολυμπιακή Παιδεία", "Μελέτη Περιβάλλοντος", "Κοινωνική & Πολιτική Αγωγή" αντικαθιστάμενα από την "Κοινωνική Διαπαιδαγώγηση".

Τομές και μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Αυτές είναι προτάσεις δικές μου και του κόμματος "Εθνική Ελπίδα" για οικονομική ανάπτυξη και ουσιαστική παιδεία-ποιότητα στην εκπαίδευση.
Στο επόμενο άρθρο θα αναφέρω τις προτάσεις μου για την εξωτερική πολιτική, την Εθνική Άμυνα, την Δικαιοσύνη, το πολιτικό σύστημα και την ΜΟΜΑ.
Αν διαφωνείτε ή συμφωνείτε ή έχετε τίποτε άλλο να αντιπροτείνετε να το καταθέσετε σε σχόλιο σας.

ΑΠΡΙΛΙΑΝΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ - ΟΙΚΟΔΟΜΗ-ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ-ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ-ΠΑΙΔΕΙΑ

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Πραξικοπήματα ή εκτροπές από την ομαλή λειτουργία ενός πολιτεύματος επηρεάζουν αναπόφευκτα τις οικονομικές δραστηριότητες, εντονότερα από όσο οι συνήθεις ομαλές εναλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Αυτό συνέβη και με την Ελληνική οικονομία που ήδη προς τα τέλη του 1966 εμφάνισε σημάδια κάμψεως, τα οποία εν συνεχεία, μετά το πραξικόπημα, θα μετατραπούν σε μια πρόσκαιρη ύφεση των οικονομικών δραστηριοτήτων.

Η δραχμή από ταπεινός και ανεπιθύμητος συγγενής των ξένων χρηματιστηρίων κατέστη, κατ’ επίσημη γενική αναγνώριση, ένα από τα σκληρότερα νομίσματα του διεθνούς νομισματικού συστήματος.

Ο οικιστικός τομέας

Τα πρώτα μέτρα που έλαβε το καθεστώς των Συνταγματαρχών ευνοούσαν τις οικοδομικές δραστηριότητες:

* Καταργήθηκε ο "Φόρος υπεραξίας επί των ακινήτων".

* Η δανειοδότηση κατασκευαστών και αγοραστών για τις κατοικίες έγινε ανετότερη.

Τα έτη 1968 και 1969 οι πιστώσεις στον οικιστικό τομέα αυξήθηκαν κατά 62% και 44%. Η οικοδομή μετατράπηκε σε μοχλό της οικονομικής επέκτασης. Συμπαρέσυρε όμως και την βιομηχανία, αφού οι οικοδομές χρειάζονταν τσιμέντα, άλλα υλικά οικοδομών, ξυλεία κλπ.

Οι επενδύσεις

Το καθεστώς εμφάνισε λιγότερους ενδοιασμούς από όλες τις προηγούμενες μεταπολεμικές κυβερνήσεις στην καθιέρωση ή διεύρυνση κινήτρων για την ενθάρρυνση της επενδυτικής δραστηριότητος. Τα κίνητρα ευνοούσαν και τις ξένες επενδύσεις- τον δεύτερο μετά τις κατασκευές και τουρισμό μοχλό οικονομικής επέκτασης. Την περίοδο 1968 – 1973 τα εισαγόμενα κεφάλαια επενδύσεων βάσει του Ν.2687/53 αυξήθηκαν αρκετά και το 1972 σχεδόν διπλασιάστηκαν σε σύγκριση με το επίπεδο του 1966.

Τέλος, οι κυβερνήσεις της εποχής συνεννοήθηκαν με τον ιδιωτικό τομέα προκειμένου να του αναθέσουν λειτουργίες σχεδιασμού και ανάπτυξης περιοχών που ως τότε άνηκαν τυπικά στην δικαιοδοσία του κράτους ή ειδικών οργανισμών.

Ο τουριστικός τομέας

Η δικτατορία θα ευνοηθεί στην αρχή και από εξωτερικούς παράγοντες. Δεν άφησε να περάσει ανεκμετάλλευτη η ευκαιρία της αυξανόμενης ζητήσεως για τουριστικές υπηρεσίες. Παρείχαν κίνητρα και άνετη χρηματοδότηση για την κατασκευή των ξενοδοχείων, μετατροπή δωματίων προς ενοικίαση κλπ. Ο τουριστικός τομέας επεκτάθηκε γρήγορα. Το άνοιγμα των κρουνών για δανειοδότηση τουριστικών ξενοδοχείων και εγκαταστάσεων οδήγησε σε εξαπλασιασμό της χρηματοδοτήσεως του τουρισμού μέσα σε λίγα χρόνια (1967 – 1973).

Το πενταετές πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (1968 – 1972)

Ως ένα βαθμό η δικτατορία χρησιμοποίησε και την υποδομή για την οικονομική πολιτική που είχε διαμορφωθεί από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 τους μηχανισμούς προγραμματισμού, τους φορείς ειδικών χρηματοδοτήσεων κλπ. Τα έργα υποδομής στην Ελλάδα την περίοδο 1968 – 1973 είναι πολλά και αναρίθμητα. Ολοκληρώθηκε το οδικό δίκτυο που είχε μείνει ημιτελές και κατασκευάστηκαν δρόμοι σε χωριά και βουνά. Λύθηκε το προσφυγικό πρόβλημα κτίζοντας πολυκατοικίες για την στέγαση των προσφύγων. Εκσυγχρονίστηκαν τα ΕΛΤΑ για γρήγορες μεταφορές. Σε 12.000 χωριά “έβαλε” φως η χούντα Παπαδόπουλου[εκκρεμεί παραπομπή]. Συνεχίζοντας την πρακτική των προηγουμένων κυβερνήσεων συνέταξε το δικό της ένα πενταετές πρόγραμμα οικονομικής αναπτύξεως 1968 – 1972.

Το Πρόγραμμα βασίζονταν στην ενίσχυση του ρόλου της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και την αποτελεσματικότερη λειτουργία των ελευθέρων οικονομικών θεσμών.

Εννοείται πως μια τέτοια πολιτική θα έπρεπε, σύμφωνα με το πρόγραμμα, να καταργήσει, ανάμεσα σε άλλα, την ευνοική χρηματοδότηση συνεταιριστικών βιομηχανιών, οι οποίες θα πρέπει να κληθούν να ανταγωνιστούν υπό ίδιους όρους τις ιδιωτικές, ώστε να μη δημιουργούνται αντιοικονομικές μονάδες, να ανοίξει τα κλειστά επαγγέλματα, να εισάγει ιδιωτικά κρητήρια στο δημόσιο για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά του και, να προχωρήσει σε εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις.

Ο τιμάριθμος

Η υγιής οικονομία της χώρας περιώρισε την αύξηση τού τιμαρίθμου σε 1,7% για το 1967, έναντι αυξήσεως 5% του 1966 και 3% του 1965. Απόλυτη σταθερότητα των τιμών επετεύχθη κατά το 1968, εντός του οποίου το μέσο επίπεδο τού τιμαρίθμου εμφάνισε αμελητέα αύξηση κατά 0,3% μόνον.

Η κεφαλαιαγορά

Η αξία των χρηματιστηριακών συναλλαγών ανήλθε κατά το 1969 στο επίπεδο των 1.885 εκατ., σημειώθηκε έτσι αύξηση κατά 85% έναντι του 1967 και 151% έναντι του 1966. Περισσότερον εντυπωσιακή υπήρξε η άνοδος στις μετοχικές συναλλαγές, οι οποίες ανήλθαν σε 720 εκατ. δρχ. και σημειώθηκε αύξηση κατά 142% έναντι του 1967 και 208% του 1966. Η μέση ετήσια άνοδος του δείκτη ανήλθε κατά το 1968, σε 49% έναντι του 1967 και σε 58% έναντι του 1966

Η χρηματοδότηση τής οικονομίας
Δια των ληφθέντων πιστωτικών μέτρων, αποδεσμεύθηκε το πιστωτικό σύστημα από τις αναχρονιστικές μεθόδους και εισήχθησαν σύγχρονοι μέθοδοι χρηματοδοτήσεως, ιδιαιτέρως στις παραγωγικές δραστηριότητες στους τομείς των οικοδομών, του εμπορίου, της γεωργίας, των επαγγελματιών του τουρισμού, των ναυπηγήσεων, των γεωργικών βιομηχανιών, της βιοτεχνίας και των εξαγωγικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τραπέζης τής Ελλάδος, το συνολικό ύψος τής χρηματοδοτήσεως της οικονομίας τής χώρας ανήλθε στις 31 Δεκεμβρίου 1968 σε 96.574 εκατ. δρχ. η συνολική χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα ανήλθε κατά το ίδιο έτος σε 80.740 εκατ. δρχ. Ευρύτατη υπήρξε η συμμετοχή στην χρηματοδότηση της οικονομίας των καθαρώς επενδυτικών τραπεζών κατά το 1968. Η Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως χορήγησε σε βιομηχανίες δάνεια ύψους 528 εκατ. δρχ., ενώ η Τράπεζα Επενδύσεων προέβη σε επενδύσεις στην βιομηχανία συνολικού ύψους 196 εκατ. δρχ.

Η κατανάλωση

Ο μέσος ετήσιος ρυθμός αυξήσεως της εσωτερικής ζητήσεως για προϊόντα μεταποιήσεως την περίοδο 72-79 σε πραγματικούς όρους ήταν 6.2% έναντι 3.6% της Κοινότητας των 4. Η εικόνα όμως άλλαξε τελείως την επόμενη περίοδο 79-85 με πτώση του μέσου ρυθμού στο -0.6% έναντι ρυθμού 0.1% για τους 4 της Κοινότητας. Η ανάκαμψη που άρχισε το 1983 δεν ήταν ακόμη επαρκής ώστε να επιτευχθεί το επίπεδο του 1979. Στις εξωτερικές αγορές τα μερίδια της χώρας παρέμειναν σχετικά σταθερά μεταξύ των ετών 74 και 1985. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το κόστος στο εσωτερικό δημιούργησαν αναμφίβολα προβλήματα στις εξαγωγές. Στην περίοδο 70-79 παρατηρήθηκε μια ανάπτυξη των κλάδων των υφαντικών, χημικών και μη μεταλλικών ορυκτών παρόμοια με εκείνη που χαρακτήρισε τις πρόσφατες βιομηχανοποιημένες χώρες (MICS). Μετά την κρίση του 1979-80 οι κλάδοι των τροφίμων και των χημικών δεν επηρεάστηκαν αισθητά, ενώ δυσμενής ήταν η εξέλιξη του κλάδου των υφαντικών.

Παιδεία

Ύστερα από μια πρώτη περίοδο ακύρωσης των νεοτερισμών το καθεστώς Παπαδόπουλου προχώρησε σε σαφέστερες θέσεις. Η στροφή τοποθετείται συμβατικά το 1971 επαναφέρει παλαιότερους προσανατολισμούς προς την επαγγελματική εκπαίδευση, και εκδηλώνεται με την ίδρυση των Κέντρων Ανωτέρας Τεχνικής Εκπαιδεύσεως (ΚΑΤΕ) και την επέκταση του τεχνικο-επαγγελματικού κλάδου του συστήματος. 

Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια το 1970-1974 ήταν από τα Πρώτα 100 καλύτερα πανεπιστήμια στον Κόσμο, ενώ το Πάντειο το 1973 ήταν στην 7η θέση!

Να σημειωθεί ότι στις μέρες μας τα Ελληνικά Πανεπιστήμια βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις των σύγχρονων Κρατών. Ξεκίνησε η κατασκευή των Πανεπιστημιουπόλεων Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Πατρών.

• Κατασκευή σχολείων σε όλα τα χωριά που υπήρχαν μικρά παιδιά, και δημιουργία σχολείων σε όποια μεγάλη πόλη χρειαζόταν.
• Δωρίζονται σε 65 σχολεία της Αττικής και στην συνέχεια σε όλη την Ελλάδα προτομές του Μεγάλου Αλεξάνδρου για να τοποθετηθούν σε βάθρο σε ειδικό χώρο του κάθε σχολείου, έτσι ώστε τα παιδιά να εμπνέονται από τον Μέγα στρατηλάτη και να τον έχουν ώς πρότυπο.
•  Καθιέρωση, κρατικών βραβείων για τους αριστούχους του 6ταξιου Γυμνασίου
  Διπλασιασμός των κονδυλίων για την παιδεία,
• Χορήγηση πρώτων υποτροφιών στους αριστούχους μαθητές, για μετέπειτα σπουδές.
• Χορήγηση σημαντικού χρηματικού ποσού σε αριστούχους φοιτητές για την μετέπειτα επαγγελματική σταδιοδρομία,
•  Παροχή Δωρεάν Ιατροφαρμακευτικής και Νοσοκομειακής περίθαλψης σε όλους τους φοιτητές,
•  Χορηγήση "Σπουδαστικών Δανείων",
•  Αύξηση της Χρηματικής αμοιβής για το ημερήσιο φοιτητικό συσσίτιο
•  Χορηγήσει ειδικού Κονδυλίου για την Ψυχαγωγία των φοιτητών
•  Παροχή 3τρης Εξεταστικής στους Φοιτητές
•  Δωρεάν Χορήγηση Βιβλίων Για Όλους τους ΜΑΘΗΤΕΣ και ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Πηγές:

* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, ΙΣΤ Τόμος, Εκδοτικής Αθηνών.
* 21η Απριλίου 1967-8η Οκτωβρίου 1973, Στυλιανού Παττακού.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (15/11/13)

Συνέντευξη παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό της Εγνατίας tv κατά το Κεντρικό του Δελτίο Ειδήσεων, ο Πρόεδρος του κόμματος των Βασιλοφρόνων "Εθνική Ελπίδα" Γιώργος Παπαδόπουλος.

Για το κόμμα του Πρίγκιπα Νικόλαου συνέστησε υπομονή "θα ανακοινωθούν όλα από την βασιλική οικογένεια αν κάνει ή όχι κόμμα". Είπε ότι το 2014 θα είναι μία ευχάριστη χρονιά για την Ελλάδα εμμέσως πλην σαφώς αναφερόμενος στην βασιλική οικογένεια. Σχολίασε την δήλωση Τζαμτζή αναφερόμενος στις λαμογιές των πολιτικών, είπε ότι ο καθαρός βουλευτικός μισθός είναι 8.000 ευρώ με εξαίρεση αυτά που παίρνουν από τις επιτροπές και ότι "αν δεν μπορεί να ζήσει με τα χρήματα που παίρνει ο κ. Τζαμτζής να σηκωθεί και να φύγει, να παραιτηθεί". Για την φορολόγηση των αγροτεμαχίων είπε είναι μέτρο εξαθλίωσης και τόνισε ότι οι πολιτικοί "επέτρεψαν να πωλούνται το βόρεια σύνορά μας στους Τούρκους".

Σε ερώτηση του κ. Λαζάρου από που αποκτήθηκε η περιουσία του Βασιλέως, ο Πρόεδρος απάντησε πως αποκτήθηκε μέσω χρημάτων προίκας από τις Πριγκίπισσες που παντρεύονταν μέλη της Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας (π.χ. Βασίλισσες Όλγα, Σοφία, Φρειδερίκη, Άννα-Μαρία) με νόμιμα συμβόλαια. Υπενθύμισε δε, πως τα χρήματα της αποζημίωσης που έλαβε από την δήμευση της περιουσίας του τα έθεσε για την δημιουργία του Ιδρύματος "Άννα-Μαρία" με σκοπό την βοήθεια ομάδων αναξιοπαθούντων ή πληγέντων συμπολιτών μας.

Προέτρεψε τον δημοσιογράφο να πραγματοποιήσει galop με θέμα "ΝΑΙ ή ΟΧΙ στον Βασιλιά" και ευχήθηκε στην Εθνική Ομάδα ποδοσφαίρου καλή επιτυχία.

Αν θέλετε να δείτε την συνέντευξη πατήστε εδώ (1:03:00 - 1:18:21): 15-11-2013.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΑΘΗΤΗ-ΚΟΛΑΦΟΣ-ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ!!! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΟΛΟΙ:

Προλογίζει ένας εκ των διαχειριστών του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Στο mail μου ήρθε μία επιστολή από έναν μαθητή, του οποίου το όνομα για ευνόητους λόγους δεν θα γραφεί, με θέμα "ΤΙ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΩ;" Ο μαθητής μας ζητά να δημοσιευθεί η επιστολή του και κατόπιν αποφάσεως της τριμελούς επιτροπής του blog μας αποφασίσαμε να την δημοσιεύσουμε. Του ανταποκριθήκαμε θετικά και μου την συνέταξε κατάλληλα. Είναι συνταρακτική και αποκαλυπτική. Ένας 18χρονος μαθητής μιλά για το Πολυτεχνείο. Ας διαβάσουμε την επιστολή του. Αξίζει! 

Επιστολή προς το "Δημοκρατικό Εθνικό Ρεύμα" μαθητή της Γ΄ Λυκείου 

Ευχαριστώ κατ΄ αρχήν το blog αυτό με την ονομασία "Δημοκρατικό Εθνικό Ρεύμα" για την ευκαιρία που μου δίνει να ακουστεί γραπτώς η φωνή ενός 18χρονου μαθητή της Γ΄ Λυκείου μέσω μίας επιστολής την οποία ζητώ να δημοσιεύσει αν φυσικά μπορεί και θέλει.

Με αφορμή την 40η επέτειο από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, σ΄ αυτήν την επιστολή γνωστοποιώ τις απόψεις μου- διαφορετικές ούσες από το επίσημο κράτος. Οι απόψεις αυτές δεν είναι αρεστές και στα σχολεία που υποτίθεται πως "καλλιεργούν την δημοκρατία, τον πολιτισμό και τον διάλογο". Σε βαφτίζουν φασίστα, οι βαθμοί του τετραμήνου είναι χαμηλότεροι και είσαι στο μάτι ορισμένων καθηγητών...

Πιστεύω στην Δημοκρατία, αλλά τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία κατ΄ επίφαση Δημοκρατία όπως αντιλαμβάνομαι. Στο όνομά της εκδιώκονται άνθρωποι μη αρεστοί στο υφιστάμενο καθεστώς, γίνονται τα μεγαλύτερα  εγκλήματα σε βάρος της χώρας και του λαού βαφτιζόμενα ως "σωτηρία" και επιβάλλονται μέτρα επί μέτρων και φόροι επί φόρων. όμως, θεωρώ, ότι δύναμη της δημοκρατίας είναι να ακούει όλες τις απόψεις, είτε μας συμφέρουν, είτε όχι. Προϋπόθεση της Δημοκρατίας, είναι η ελευθερία, η πολυφωνία και να καρποφορήσει χρειάζεται ευθύνη και συνειδητοποίηση, πράγμα που αποδεικνύει ότι δεν έχει, όλο και καθημερινά, το πολίτευμά μας.

Ως μαθητής γαλουχήθηκα από το σχολείο (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο) για το Πολυτεχνείο. Έμαθα πως, η εξέγερση του Πολυτεχνείου υπήρξε η "η καθολική αντίσταση των νέων απέναντι στην παπαδοπουλική τυραννία", ότι ο λαός "ο λαός ξεσπάθωσε και επαναστάτησε αφού υπέφερε επί 6 χρόνια κάτω από τον δικτατορικό ζυγό" και διοργανώνονται πομπώδεις εκδηλώσεις για το συγκεκριμένο γεγονός. Όμως πρέπει να ακουστεί και η άλλη άποψη γιατί ένα νόμισμα έχει δύο όψεις.

Τα σχολεία, μαθητές και καθηγητές, εορτάζουν την "ηρωική" γενιά του Πολυτεχνείου. Αυτή η γενιά όμως εξαθλιώνει σήμερα με τα κοινωνιοκτόνα μέτρα της τον λαό και κάθε φτωχή και μικρομεσαία ελληνική οικογένεια. Αυτή η γενιά στερεί το ρεύμα και την θέρμανση από χιλιάδες πολίτες που θα περάσουν φέτος έναν εφιαλτικό χειμώνα. Αυτή η γενιά είναι βουτηγμένη στα σκάνδαλα της Siemens, του Χρηματιστηρίου, της Αριάδνης, του Κοσκωτά, των υποβρυχίων και άλλων αναρίθμητων. Εξαιτίας αυτής της γενιάς δεν θα έχω εγώ και η γενιά μου ένα καλύτερο μέλλον. Αυτή η γενιά εξωθεί με τα μέτρα της χιλιάδες συνομιλήκους μου στην οδό της μετανάστευσης! Αυτή η γενιά καταδικάζει τις επόμενες γενιές σε πενία και υπέρογκα χρέη! Να γιορτάσω, λοιπόν ,τι; ΤΙ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΩ;!;!;

Είναι γνωστά πλέον ότι οι επικεφαλής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου υπήρξαν άνθρωποι που είχαν συνεχή επαφή και σχέση με την αμερικανική πρεσβεία (Δαμανάκη, Λαλιώτης, Τζουμάκας). Γιατί δεν μας λένε ότι ενώ η κ. Δαμανάκη φώναζε από το ραδιόφωνο "Αδέλφια μας στρατιώτες", άλλοι φοιτητές έξω φώναζαν "μπάτσοι, φαντάροι θα σας σκίσουμε". Ε; Γιατί δεν μας λένε ότι κάποιοι φοιτητές έβαφαν τα ρούχα τους κόκκινα για να δείξουν ότι έπεσε αίμα (!); Γιατί δεν μας λέμε για εκείνον που πετούσε πατάτες με ξυραφάκια εναντίον των αστυνομικών με αποτέλεσμα να τραυματιστούν άσχημα πολλοί αστυνομικοί; Γιατί δεν μας λένε ότι στην εκκένωση του Πολυτεχνείου συμμετείχαν 1000 κομάντος του αμερικανικού στρατού τα οποία έγιναν κύριοι της κατάστασης; Γιατί δεν μας λένε ότι ο Παπαδόπουλος ετοίμαζε εκλογές τον Φεβρουάριο του 1974, γεγονός που μας επανέφερε σε ομαλότερο δημοκρατικό, πολιτικό βίο;

Να γιορτάσω τι; Την γενιά που μας κατέστρεψε; Την γενιά της μίζας και των σκανδάλων; Ο εορτασμός της αποτελεί κατάλοιπο παραλογής και προσβολή της ιστορικής μνήμης και του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού που υποφέρει από την "γενιά του Πολυτεχνείου". Μπολιάζουν τις συνειδήσεις των μαθητών και συμμαθητών μου με-συγχωρήστε με-μπαρούφες και ανοησίες. Η δημοκρατία, η ελευθερία, τα δικαιώματα ήταν η επίφαση του επιτελείου των εξεγερμένων (που πίστεψαν πολλοί), όμως το ρεζουμέ ήρθε μετά...

Για μένα το Πολυτεχνείο αποτελεί την απαρχή της αντίστροφης μέτρησης για την Ελλάδα και τον λαό. Άποψη. Μακάρι να βγω ψεύτης, τα γεγονότα όμως δεν με διαψεύδουν δυστυχώς.

Σχόλιο ΔΕΡ

Το Πολυτεχνείο από την οπτική γωνία ενός 18χρονου. Που, φέτος, αγωνίζεται για τις πανελλαδικές εξετάσεις και θα κληθεί να δώσει τον σκληρό αγώνα για τα προς το ζην. Αυτά τα λόγια είναι ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ. Η γλαφυρότητα του κειμένου αυτό δείχνει. Εμείς ευχόμεθα στον 18χρονο "Καλή σταδιοδρομία και κάθε επιτυχία στις προσπάθειές του".

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ 1935

Γράφει ένας εκ των διαχειριστών του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Το καταθέτω ως Ιστορικό κείμενο στους λάτρες της ιστορικής αλήθειας, γιατί το κεφάλαιο "Δημοψήφισμα του 1935" είναι από τα πιο παρεξηγημένα κεφάλαια της Ελληνικής ιστορίας. Όταν ετίθετο πολιτειακό ζήτημα πάντα ο Ελληνικός λαός υπερψήφιζε την Βασιλευομένη Δημοκρατία όσο και να μην θέλουν να το παραδεχθούν οι μητραλοίες της πολιτικής.

Εδώ θα απαντηθούν ερωτήματα όπως:

- Τι ήταν το κίνημα Κονδύλη στις 10 Οκτωβρίου 1935;

- Ήταν νόθο το δημοψήφισμα του 1935;

Στην βενιζελοαριστερή προπαγάνδα αντιπαραβάλλουμε την αλήθεια και την αντικειμενική Ιστορία!

Η κατάσταση το 1935

Η Ελλάδα βρίσκεται σε αβασίλευτο καθεστώς και κατάσταση πτώχευσης. Μόλις το 1932 είχε κηρύξει πτώχευση. Υποφέρει από πολιτικά πάθη και στρατιωτικά κινήματα. Τα δημόσια ταμεία έχουν λεηλατηθεί. Ατασθαλίες, σκάνδαλα, χρηματισμοί πολιτικών προσώπων, πανάθλια ρουσφετολογία. Η εθνική οικονομία έχει αποτελματωθεί από τις οικονομικές πολιτικές των κυβερνήσεων, την πολιτική αστάθεια και την πτώχευση. Οξύνεται ο ολέθριος και εθνοφθόρος διχασμός. Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αποδιοργανωθεί, έχει χαθεί η πειθαρχία. Π.χ. το Στρατιωτικό δυναμικό το 1935 ήταν στα εξευτελιστικά επίπεδα των 9.000 ανδρών! Και η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού σε αγανάκτηση, εξαθλίωση και πενία... 

Τον Μάρτιο του 1933 ο Ελληνικός λαός κλήθηκε στις κάλπες και υπερψήφισε το δεξιό, μετριοπαθές φιλοβασιλικό "Λαϊκό Κόμμα". Το βράδυ των εκλογικών αποτελεσμάτων, ο βενιζελογενής αξιωματικός και ρισπάψις του μικρασιατικού μετώπου Νικόλαος Πλαστήρας πραγματοποιεί πραξικόπημα ασεβώντας την μόλις εκπεφρασμένη βούληση του λαού. Απέτυχε και διέφυγε στο Λίβανο και από εκεί στο Παρίσι. Ταφόπλακα στην βενιζελική πολιτική υπήρξε, ωστόσο, το πραξικόπημα του Ελευθερίου Βενιζέλου την 1η Μαρτίου 1935, ενισχυόμενο από μεγαλοεπιχειρηματίες και τις λίρες του Μουσολίνι, το οποίο οδήγησε σε αποστράτευση εκατοντάδων βενιζελικών αξιωματικών, την παραπομπή τους σε Στρατοδικεία και γενικό αναβρασμό είτε στην πολιτική σκηνή, είτε στις κοινωνικές τάξεις. Πολιτικοί όπως Ιωάννης Μεταξάς, Γεώργιος Κονδύλης και άλλοι 100 βουλευτές είχαν ταχθεί υπέρ της επαναφοράς της Βασιλείας.

Το όλο πολιτικό κλίμα οδήγησε σε διενέργεια βουλευτικών εκλογών όπου οι Φιλελεύθεροι απείχαν και προέκυψε μία Βουλή φιλοβασιλικών κομμάτων. Ο συνασπισμός Τσαλδάρη-Κονδύλη απέσπασε 287 (255 & 32) βουλευτές, ο συνασπισμός Μεταξά-ανεξάρτητων πολιτευτών 7 (5 & 2) ενώ οι Ανεξάρτητοι αντιβενιζελικοί 6. Πρωθυπουργός ορκίστηκε πάλι ο Παναγής Τσαλδάρης και συγκροτήθηκε η Ε΄ Εθνοσυνέλευση.

Το κίνημα του Κονδύλη (10 Οκτωβρίου 1935)
Το τελευταίο κίνημα της αβασιλεύτου δημοκρατίας υπήρξε το κίνημα του Κονδύλη. Ο Γεώργιος Κονδύλης υπήρξε αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού. Συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα, στους Βαλκανικούς πολέμους αλλά η πολιτική του φιλοδοξία και η εμπλοκή του στο Κόμμα των Φιλελευθέρων τον οδήγησαν σε εγκληματικές και προδοτικές εις βάρος της Πατρίδος ενέργειες. Υπήρξε βασικός υπονομευτής της μικρασιατικής εκστρατείας επί φιλοβασιλικών κυβερνήσεων προτρέποντας τους στρατιώτες να διώξουν τον Στρατηλάτη Κωνσταντίνο ΙΒ΄! Επί αβασίλευτης Δημοκρατίας ενεπλάκη με την πολιτική και εκλέχθηκε βουλευτής. Στις 9 Ιουνίου 1935 τάσσεται με λόγο του υπέρ της επαναφοράς της Βασιλείας στην Ελλάδα.
Ο Κονδύλης, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης πλέον, σχεδίαζε την ανάρρηση στο προεδρικό αξίωμα του Τσαλδάρη και την δική του ως πρωθυπουργός. Κατόπιν προκήρυξη δημοψηφίσματος για το πολιτειακό και ότι αποτέλεσμα προέκυπτε. Ο Τσαλδάρης ήταν σχεδόν σύμφωνος και αποφάσισε μετά της κυβερνήσεώς του στο μακροπρόθεσμο μέλλον δημοψήφισμα.
Ωστόσο, τα πράγματα δείχνουν προς γενικό ξεσηκωμό με την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού να είναι αγανακτισμένη από το τότε καθεστώς και μεγάλο μέρος των Ενόπλων Δυνάμεων να τάσσονται υπέρ της αποκατάστασης της Βασιλευομένης Δημοκρατίας και έπειτα δημοψήφισμα.
Οι παλινωδίες και οι αφιταλαντεύσεις του Τσαλδάρη πείθουν τους επικεφαλής των 3 κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων Αλέξανδρο Παπάγο (Στρατού Ξηράς), Δημήτρη Οικονόμου και Αλέξανδρο Σακελλαρίου (Πολεμικού Ναυτικού) και Γεώργιο Ρέππα (Αεροπορίας) να δηλώσουν στον πρωθυπουργό όταν τους κάλεσε στο γραφείο του (8-10-1935), ότι ήταν ταγμένοι υπέρ της άμεσης επαναφοράς του Γεωργίου με απόφαση της Ε΄ Εθνοσυνέλευσης. Ωστόσο πρόσθεσαν ότι θα αποδέχονταν την δική του απόφαση, αν τους διαβεβαίωνε πως το δημοψήφισμα θα ήταν άψογο. Την επομένη οι προαναφερόμενοι επισκέφθηκαν τον Γ. Κονδύλη ο οποίος υποστήριξε ότι ο Π. Τσαλδάρης όχι μόνο δεν σκόπευε να επαναφέρει τον Γεώργιο δια της Εθνοσυνέλευσης, αλλά και θα προχωρούσε σε νέα αναβολή του δημοψηφίσματος. Οι στρατιωτικοί ηγέτες θα αναλάβουν πλέον την πρωτοβουλία.
Το πρωί της 10ης Οκτωβρίου οι Παπάγος, Ρέππας, Οικονόμου σταμάτησαν το αυτοκίνητο, με το οποίο κατερχόταν από την Κηφισιά στην Αθήνα ο πρωθυπουργός. Του ζήτησαν να επιστρέψει στην κατοικία του. Και εκεί του ανακοίνωσαν την ανέκκλητη απόφαση των Ενόπλων Δυνάμεων να πραγματοποιηθεί η παλινόρθωση με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης (θα συνεδρίαζε το απόγευμα) και να επικυρωθεί με δημοψήφισμα. Ο Π. Τσαλδάρης επιφυλάχθηκε να απαντήσει μετά το υπουργικό συμβούλιο. Ζήτησε τις απόψεις των μελών του, οπότε ο Κονδύλης και οι υπουργοί των πολεμικών υπουργείων τόνισαν ότι 9/10 των Ενόπλων Δυνάμεων βρισκόταν στο πλευρό των ανωτάτων αξιωματικών.
Η κυβέρνηση αποφασίζει να παραιτηθεί και πρωθυπουργοποιείται ο Κονδύλης, ο οποίος ορκίστηκε ενώπιον της Βουλής και όχι ενώπιον δικτατορικής αρχής όπως ο Κων/νος Καραμανλής προ του Φαίδωνος Γκιζίκη. Με τις ψήφους 82 βουλευτών καταργείται η αβασίλευτη Δημοκρατία, εγκαθιδρύεται Βασιλευομένη Δημοκρατία και προκηρύσσεται δημοψήφισμα για τις 3 Νοεμβρίου 1935. Επίσης, ο Κονδύλης αναλαμβάνει δια ψήφου της Βουλής καθήκοντα Αντιβασιλέως και στις 28 Οκτωβρίου 1935 μιλά σε τεράστια λαική συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος.

Το δημοψήφισμα του 1935 και η επάνοδος του Βασιλέως Γεωργίου Β΄
Στις 3 Νοεμβρίου 1935 και με αποχή των δήθεν Δημοκρατικών διεξάγεται το δημοψήφισμα. Ας σημειωθεί πως ο στρατιωτικός νόμος είχε αρθεί μια εβδομάδα μόνο πριν από το δημοψήφισμα.
Οι πανηγυρισμοί του φιλοβασιλικού κόσμου αλλά και του πιο απλού λαού είναι ξέφρενοι! Αυτό όλο το κλίμα οδήγησε όμως και σε κάποιες ανεπίτρεπτες παρατυπίες. Οι ψηφοφόροι αυξήθηκαν ξαφνικά κατά 250.000 και σε ελάχιστα εκλογικά τμήματα, οι ψήφοι υπέρ της Βασιλείας υπερέβαιναν τον συνολικό αριθμό των ψηφισάντων! Π.χ. 200 εκλογείς, 230 ψήφοι υπέρ της Βασιλείας! Επίσης το υπέρ της Βασιλευομένης Δημοκρατίας ψηφοδέλτιο ήταν χρώματος μπλε ενώ το κατά ήταν κοκκίνου.
Τα αποτελέσματα ήταν:
* 1.527.714 σύνολο ψηφισάντων.
* 1.491.990 ψήφοι και 97,7% υπέρ της Βασιλευομένης Δημοκρατίας και,
* 32.454 ψήφοι και 2,3% κατά.
Ωστόσο, αυτό μεν αλλοιώνει το εκλογικό αποτέλεσμα και την βούληση του λαού αλλά δεν ακυρώνει το γεγονός ότι η συντριπτική απόφαση του Ελληνικού λαού ήταν υπέρ της Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Εξ άλλου η Βασιλεία δεν είναι κόμμα αλλά πολίτευμα υπεράνω κομμάτων.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών γνωστοποίησε με τηλεγράφημά του στον Γεώργιο τα αποτελέσματα. Επιτροπή από τους Ιωάννη Μπαλάνο, Πέτρο Μαυρομιχάλη και Αλ. Παπάγο θα επιδώσει στον Βασιλέα, στις 10 Νοεμβρίου 1935, ψήφισμα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος και την έκφραση της επιθυμίας του Έθνους για σύντομη επάνοδό του.
Στις 25 Νοεμβρίου 1935 αποβιβάζεται από το καταδρομικό Έλλη στο λιμάνι του Πειραιώς ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ με τον Διάδοχο Παύλο. Οι πανηγυρισμοί του κόσμου είναι ξέφρενοι, εκτός ελέγχου και ετοιμάζουν αποθεωτική υποδοχή! Στο μήκος της διαδρομής από το Πειραιά μέχρι τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό είχαν σχηματιστεί ουρές λαού για να υποδεχθούν τον Γεώργιο! Στην Μητρόπολη έγινε δοξολογία παρουσία σχεδόν όλων των Αρχιερέων της Ελλαδικής Εκκλησίας, έπειτα κατάθεση στεφάνου στον Άγνωστο Στρατιώτη και διάγγελμα προς τον λαό.
Όλα τα υπόλοιπα είναι μία άλλη ιστορία... Σε άλλο άρθρο...

Κριτική
Το κατηγορούν ως "νόθο" και "παρωδία" επειδή διενεργήθηκε από μη κοινοβουλευτική κυβέρνηση, κατ΄ αυτούς "δικτατορία"! Όμως δεν υπολογίζουν το γενικότερο κλίμα που επικρατούσε στον λαό. Ο λαός ήθελε ησυχία και να μην γίνεται υποχείριο του κάθε πολιτικάντη και κάθε λίγο και λιγάκι ένα στρατιωτικό κίνημα, αντικίνημα και δικτατορία. Και επειδή μόνο ο Βασιλεύς ενώνει έναν λαό και να συγκρατήσει πολιτικές ανωμαλίες και εμφυλίους διενέξεις, το απέδειξε ο λαός δια της ψήφου τον Νοέμβριο του 1935 όπου έδωσε τέλος στο αβασίλευτο καθεστώς των 29 κινημάτων-αντικινημάτων-δικτατοριών. Μπορεί όχι με ποσοστό 97% αλλά, κατά τις σοβαρές ιστορικές πηγές ένα σίγουρο 85-90% για να είμαστε αντικειμενικοί και φιλαλήθεις! Ούτως ή άλλως ο λαός ήθελε δημοψήφισμα.
Ήταν χρέος να ξεσκονιστεί και αυτό το κεφάλαιο της Ελληνικής Ιστορίας γιατί ότι δεν συμφέρει σ΄ αυτούς που την γράφουν την αμαυρώνουν και την εξευτελίζουν!

Πηγές:
* Τσακάλια και ύαινες της Ελληνικής πολιτικής, Κων/νου Μπαρμπή.
* Ιστορία της Νεοτέρας Ελλάδος, Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη.
* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, ΙΕ΄ Τόμος, Εκδοτικής Αθηνών.
* Παναγής Τσαλδάρης, Γεωργίου Βούρου.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Το γεωργιανό κοινοβούλιο πρόκειται να συζητήσει το ενδεχόμενο της αποκατάστασης της Βασιλείας στην Γεωργία. Η ιδέα εισήχθη από τον επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας Πατριάρχη Ηλία Β΄ και χαιρετίστηκε θερμά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Σύμφωνα με τον διαδικτυακό τόπο της "RT", ο κ.κ. Ηλίας, προτείνει μια ριζική λύση - επαναφέροντας βασιλική οικογένεια της χώρας. Επισημαίνει πως η επαναφορά της Βασιλικής Οικογένειας θα σταματήσει τα πολιτικά προβλήματα της Γεωργίας.

"Αυτό δεν είναι ένα θέμα που πρέπει να αποφασιστεί από τους άλλους. Είναι θέμα που πρέπει να το αποφασίσει εμείς. Ο γεωργιανός λαός. Γνωρίζετε η ότι δυναστεία των Bagrationi τερματίστηκε το 1801, και από τότε έχει καλλιεργηθεί στον λαό ένα όνειρο για την αποκατάσταση της αρχαίας, θεϊκά ευλογημένης δυναστείας», είπε ο Πατριάρχης.

Σήμερα, οι βασικοί "κλάδοι" της οικογένειας ζουν στην Ισπανία και την Ιταλία, αλλά παραμένει δημοφιλής στη Γεωργία.

Η άποψη των πολιτικών (κυβέρνησης-αντιπολίτευσης)

Η ιδέα αυτή έχει χαιρετιστεί με ικανοποίηση από τη γεωργιανή αντιπολίτευση. Ο Γεωργιανός πρώην Υπουργός Άμυνας Irakli Okruashvili έχει συλληφθεί με κατηγορίες για διαφθορά. Επίσης ο Πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι κατηγορείται για μια σειρά σκανδαλωδών ενεργειών!

Η αντιπολίτευση λέει ότι θα συνεχίσει, ωστόσο, τις διαμαρτυρίες της εναντίον της κυβέρνησης και ένα από τα κύρια αιτήματά τους είναι η μείωση των εξουσιών του προέδρου. Για την αντιπολίτευση , η δήλωση του Πατριάρχη φαίνεται σαν ευλογία.

"Είμαι υπέρ της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Είμαι, επίσης, υπέρ της αποκατάστασης της συνταγματικής μοναρχίας. Μια συνταγματική μοναρχία είναι επίσης ένα είδος της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και αυτή ήταν η ιδέα είναι αρχή του Πατριάρχη μας», λέει ο ηγέτης του "Κόμματος Ελευθερίας" Koka Gamsakhurdia.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση δεν αποκλείει την ιδέα για το μέλλον.

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Γεωργίας Mikhail Machavariani σκέφτεται: "Σε αυτό το στάδιο δεν είναι δυνατόν για τη Γεωργία για να γίνει μια συνταγματική μοναρχία» . "Αν όμως ο γεωργιανός λαός λάβει μία τέτοια απόφαση αυτή, ένας μονάρχης πρέπει να γαλουχηθεί από την παιδική ηλικία", πρόσθεσε .

Ωστόσο, το Κοινοβούλιο φαίνεται διατεθειμένο να εξετάσει τουλάχιστον την αποκατάσταση της μοναρχίας μετά από 212 χρόνια.

Η άποψη των πολιτών

«Η ιδέα του να έχουμε συνταγματική μοναρχία είναι όμορφη, αλλά φοβάμαι ότι δεν είναι απολύτως ρεαλιστική", λέει ένας από τους πολίτες ενώ ένας άλλος πιστεύει πως "Η αποκατάσταση της μοναρχίας θα συμβεί στο μέλλον , θα είναι ο καλύτερος δρόμος για να ακολουθήσει για την επόμενη γενιά".

Επειδή οι ​​Γεωργιανοί σέβονται τον Πατριάρχη τους, η ιδέα είναι πιθανό να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Η ιδέα του για αποκατάσταση της βασιλικής οικογένειας της Γεωργίας θα συζητηθεί πρώτα από τους βουλευτές και ύστερα θα ληφθούν περαιτέρω αποφάσεις πάρει την πρώτη του δοκιμασία στο κοινοβούλιο σύντομα, όταν βουλευτές συζητήσει την πρόταση.

Σχόλιο ΔΕΡ

Οι λαοί ξυπνούν, αποκτούν εθνική αυτογνωσία και καταλαβαίνουν το συμφέρον τους. Η Ρουμανία, η Γεωργία, η σειρά της Ελλάδας...

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ Β΄ & Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΩΝ

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Όλοι γνωρίζουμε από την Ιστορία τον ρόλο που έπαιξαν Μεγάλες Δυνάμεις εις βάρος της Ελλάδος μας και του Ελληνισμού. Αυτό το άρθρο θα προσπαθήσει να δώσει απαντήσεις στον ρόλο των Άγγλων κατά την κατοχή απέναντι στον Βασιλέα Γεώργιο Β΄ και την στάση του τελευταίου. Άγνωστες πτυχές της Ιστορίας που πρέπει να φωτιστούν αλλά και συνάμα να δοθούν απαντήσεις σε ερωτήματα.

Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ και Άγγλοι
Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ επηρεάστηκε σφόδρα από την 11ετή παραμονή του στο Λονδίνο. Απέκτησε αγγλική νοοτροπία ως προς τον τρόπο ζωής και το θέμα του πολιτεύματος (κοινοβουλευτική δημοκρατία). Επίσης, μυήθηκε στο ειδική μασονική "Βασιλική Στοά" κατ΄ επιταγήν και πίεσιν του Βασιλέως της Μ. Βρετανίας Γεωργίου Ε΄, εγκαταλείποντάς την μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 1935. Λάθος του... Όμως η υποδειγματική στάση του κατά τους πολέμους 1940-41 ενάντια στις πανίσχυρες Ιταλία και Γερμανία, κατά την γερμανική εισβολή, κατά την κατοχή αποδεικνύουν ότι το συμφέρον της Ελλάδας έμπαινε πάνω από όλα, μέχρι που έφτασε στο σημείο να χαστουκίσει (!!!) τον Άγγλο Υπουργό Εξωτερικών Ίντεν όταν έμαθε ότι η Αγγλία θα παραχωρούσε τα Δωδεκάνησα στην Τουρκία αν η τελευταία συμμετείχε παρά το πλευρόν των Συμμάχων!
Κατά την κατοχή, οι Έλληνες της Αιγύπτου συσπειρώθηκαν περί τον Γεώργιο Β΄ όπου συγκροτήθηκε Στρατός, Ναυτικό, Αεροπορία. Ο Βασιλεύς Τον καιρό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου,

Το σχέδιο των Άγγλων για παραμερισμό του Γεωργίου Β΄

Το αρχικό σχέδιο των Άγγλων προέβλεπε επαναφορά του Γεωργίου ως αρχηγού των Ελληνικών και Βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων. Όμως, μετανιώνουν και εκπονούν καινούργιο με σκοπό τον παραμερισμό του Βασιλέως και την μη επιστροφή του στην Ελλάδα! Πρόθυμοι εκτελεστές του σχεδίου "Έλληνες" πολιτικάντηδες και κομμουνιστές των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που σε καμία περίπτωση δεν ήθελαν επιστροφή του Βασιλέως και αποκατάσταση της Βασιλευομένης Δημοκρατίας στην χώρα.

Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες παροχετεύουν δηλητήριο κατά του Γεωργίου της Ελλάδος και του Πέτρου της Γιουγκοσλαβίας. Παρέχουν υλική και ηθική δυνατότητα στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ και ενθαρρύνουν την γνώριμη κομμουνιστική τακτική του φόνου ενός μεμονωμένου Γερμανού στρατιώτη ώστε να πυρπολυθούν χωριά, να εκτελεστούν ανύποπτοι πολίτες και να αναγκαστεί ο επιζών πληθυσμός να καταφύγει στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Οι Βρετανοί δεν ζημιωνόταν απ΄ αυτές τις ενέργειες, αλλά γιγάντωναν το μίσος κατά των κατακτητών και τους ανάγκαζαν να μετακινούν δυνάμεις και να απασχολούνται με διάφορες επιχειρήσεις. Το παραδέχεται και ο επικεφαλής της στρατιωτικής τους αποστολής στην Γιουγκοσλαβία Φίτζροι Μακλίν.
Επίσης, οι βρετανικές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες αρχίζουν να περιορίζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τους Έλληνες αξιωματικούς που διαφεύγουν από την Ελλάδα και δηλώνουν Βασιλόφρονες. Δημιουργούν ισχυρό ραδιοφωνικό σταθμό "Φωνή της Ελεύθερης Ελλάδας" που διαβιβάζει αντιβασιλική προπαγάνδα, λειτουργεί μυστικό πομπό επικοινωνίας με την Ελλάδα πίσω από την πλάτη της εξόριστης Ελληνικής κυβέρνησης Τσουδερού και οικοδομούν ένα πυκνό δίκτυο επαφών με την Ελλάδα το οποίο σχεδόν αμέσως περιέρχεται σε χέρια ακροαριστερών και αριστερών.
Ο Βασιλεύς των ΟΧΙ είχε νηφάλιο, ήπιο, εσωστρεφή χαρακτήρα και, παρά την ακλόνητη εμπιστοσύνη που είχε στην Αγγλία, όσες φορές και αν τον πότισε με το φαρμάκι της προδοσίας, ξέσπασε εναντίον τους. Ξέσπασε σε μέλη της Βρετανικής κυβέρνησης ζητώντας εξηγήσεις για την απαράδεκτη δράση των υπηρεσιών τους. Εκείνοι όμως παρίσταναν πως δεν ήξεραν τίποτα. Όχι μόνο ήξεραν αλλά και το υποκίνησαν.

Ο Γεώργιος και η κυβέρνηση φιλοδοξούν να συγκροτηθεί στην Αίγυπτο μία ελληνική μεραρχία πλήρους σύνθεσης αλλά τα σχέδια τους ανατρέπονται εξαιτίας του κομμουνιστοκίνητου κινήματος του Μαρτίου 1943 όπου οι στασιαστές με μήνυμά τους τάχθηκαν υπέρ του ΕΑΜ και κατά του Βασιλέως και της κυβέρνησης. Πριν το κίνημα του Μαρτίου 1943 οι μάχες της Πίνδου και του βορειοηπειρωτικού μετώπου είχαν ξαναζωντανέψει στο Ελ Αλαμέιν και στο Ρίμινι.
Οι Άγγλοι διαλύουν μία από τις Ελληνικές ταξιαρχίες και πιέζουν τον Βασιλιά να υπουργοποιήσει 2 από τους κυριότερους υποστηρικτές της στάσης.
Ο Γεώργιος, για να μην προκαλέσει προβλήματα στην χώρα, προχώρησε σε αρκετούς συμβιβασμούς (1943-1944). Υπήρξε ο μόνος που έθεσε θέμα εθνικής αποκατάστασης στην μητέρα Ελλάδα των Δωδεκανήσων, της Βορείου Ηπείρου, της Κύπρου και της Ανατολικής Ρωμυλίας, αλλά οι μυστικές Αγγλικές Υπηρεσίες ήταν αυτές που φρόντισαν να τον κρατήσουν μακριά από την χώρα για να μην μπορεί η Ελλάδα να προβάλει τις διεκδικήσεις της. Συμμετείχε στα σχέδια των δήθεν συμμάχων για συντριβή του Άξονα, στην πρώτη γραμμή του αγώνα από την Μέση Ανατολή κοντά στους Έλληνες στρατιώτες και δια της διπλωματικής οδού βρίσκεται από χώρα σε χώρα για την Ελλάδα.
Και φθάνουμε μέχρι την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944 όπου ο πρωθυπουργός της Αγγλίας Τσόρτσιλ τον πίεσε με πονηρό τρόπο να μην επιστρέψει στην Ελλάδα αλλιώς θα η Αγγλία θα απέσυρε τις δυνάμεις από την Ελλάδα! Και πάλι ο Γεώργιος υπέκυψε...

Το όνειρο του Βασιλέως Γεωργίου Β΄
Την Ελληνική Σημαία στον ιερό βράχο της Ακρόπολης την ύψωσε (18 Οκτωβρίου 1944) ένας τελείως άσχετος με την 28η Οκτωβρίου, την 6η Απριλίου και την αντίσταση άνθρωπος, ο πρωθυπουργός κυβέρνησης "εθνικής ενότητας" Γεώργιος Παπανδρέου ενώ, ο Γεώργιος, ο "κορυφαίος" κατά τον Χίτλερ "εχθρός του Άξονα", ο δημιουργός και αρχιτέκτονας της νίκης καταδικαζόταν να μένει μόνος του στο ξενοδοχείο "Κλάριτζες" του Λονδίνου. Πόσο διαφορετικά ονειρευόταν την ο ημέρα της απελευθέρωσης ο Γεώργιος... Οραματιζόταν να πατήσει το πόδι του στο επικεφαλής των μαχητών του Ελ Αλαμέιν και του Ρίμινι. Να γονατίσει και να φιλήσει το αιματοπότιστο χώμα της Πατρίδας του. Να προσκυνήσει τους τάφους των γονέων του. Να διεξαγάγει με σθένος και με το κύρος του αξιώματός του την μεγάλη μάχη για την διεκδίκηση των εθνικών διεκδικήσεων.

Πολιτικοί αγγλόδουλοι...
Δεν είναι μόνο οι κομμουνιστές που οδήγησαν κατ΄ επιταγήν Στάλιν-Μόσχας την Ελλάδα σε εμφύλιο πόλεμο. Ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό οι πολιτικάντηδες που έτρεξαν στους μεγάλους "προστάτες" τους για να εξασφαλίσουν μεταπολεμικά την καρέκλα. Ένας άλλος παράγοντας είναι η φιλοδοξία και η υστεροφημία. Με γνώμονα αυτές τις εκ διαβόλου επιθυμίες οι πολιτικοί δεν λογάριαζαν Θεό, Πατρίδα, λαό, Βασιλέα. Ακούστε μία πράξη τους μόνο, ενώ η Ελλάδα ζούσε ακόμα ημέρες φρίκης και πείνας από την τριπλή κατοχή:
Στις 30 Μαρτίου 1942 οι Θ. Σοφούλης, Π. Ράλλης, Στ. Στεφανόπουλος, Γ. Παπανδρέου, Ι. Σοφιανόπουλος, Π. Κανελλόπουλος, Αλ. Μυλωνάς, Ι. Χλωρός και Γ. Καφαντάρης υπογράφουν στην υπόδουλη Αθήνα πρωτόκολλο, με το οποίο αξιώνουν να διεξαχθεί δημοψήφισμα για το πολιτειακό μετά την απελευθέρωση και ότι οι ίδιοι θα ταχθούν υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στέλνουν απεσταλμένους τους στο Λονδίνο, για να καταγγείλουν (!) στο Φόρειν Όφις και στα γραφεία της Ιντέλιντζες Σέρβις τον Βασιλέα και την κυβέρνηση!

Ποιοι ήταν προδότες;;;

Πηγές:

* Τσακάλια και ύαινες της Ελληνικής πολιτικής, Γ΄ Τόμος, Κων/νου Μπαρμπή.
* Eight Years Overseas, σερ Μέτλαντ Γουίλσον.
* Ιωάννης Μεταξάς-Βιογραφία, Κων/νου Πλεύρη.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β΄: "ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!"

Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄, στο πλαίσιο της προσπαθείας του για βοήθεια στην Ελλάδα, επισκέφθηκε τον Ιούνιο του 1942 τις ΗΠΑ. Εκεί, συναντήθηκε με τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Φράνκλιν Ρούσβελτ. Έπειτα στην πόλη Μάουντ Βέρνον και τα γραφεία του Αμερικάνικου Ερυθρού Σταυρού όπου ζήτησε από την ηγεσία της να αυξήσει τις ποσότητες τροφίμων και φαρμάκων που στέλνονται στην Ελλάδα και παραχώρησε συνέντευξη σε εκατοντάδες δημοσιογράφους. Στην συνέχεια, μετέβη στην Νέα Υόρκη και στις 15 Ιουνίου απευθύνθηκε από το βήμα του Κογκρέσο στα μέλη του.
Χαρακτηριστικό είναι ένα απόσπασμα από την ομιλία του στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ με φωνή παλλόμενη από συγκίνηση:

"...Ο Ελληνικός λαός βασανίζεται σήμερον και υποφέρει αφάνταστα. Χιλιάδες ομοεθνείς μου αποθνήσκουν καθημερινώς από την πείναν, τας κακουχίας και την τυραννίαν. Τραγικαί σκηναί εκτυλίσσονται εις τους δρόμους των πόλεων και εις την ύπαιθρον, όπου πλανάται το φάσμα του θανάτου και του ολέθρου...

Αλλά σας εξορκίζω να μη λησμονήτε ότι εκτός από την Ελλάδα, η οποία πεινάα και δυστυχεί, υπάρχει και άλλη μία Ελλάς, η οποία συνεχίζει τον αγώνα με όλην την δύναμιν της ψυχής της κάτω από την εχθρικήν τυραννίαν, αλλά και έξω απ΄αυτήν...
Κάθε φορτίον τροφίμων το οποίο αποστέλλεται εις την χώραν μου όχι μόνον σώζει χιλιάδας ανθρώπων από βέβαιον εκ πείνης θάνατον, αλλά βοηθεί ταυτοχρόνως να διατηρηθή υψηλά το φρόνημα των Ελλήνων αγωνιστών. Ιδού ένας από τους κυρίους λόγους, δια τους οποίους με απασχολεί διαρκώς το πρόβλημα επισιτισμού της Ελλάδος και δια τους οποίους δεν διστάζω καθόλου να παρακαλέσω: Βοηθήσατε την Ελλάδα, βοηθήσατε την ακόμα, βοηθήσατε την όσον περισσότερον δύνασθε..."
Αυτά είναι τα λόγια ενός πατριώτη ηγέτη που δεν ξεχνά τον λαό του, ούτε γλεντούσε σε χαρέμια της Μέσης Ανατολής κατά τον γραικύλο Τατσόπουλο, αλλά αγωνίζεται για την επιβίωσή του και την ενίσχυση του αγώνα του.
ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΗΓΕΤΕΣ.
ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ. 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΟΧΙ ΔΕΞΙΟΙ & ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ

Γράφει ο "Μαρμαρωμένος Βασιλιάς" (προφίλ facebook).

Οι όροι «Δεξιός« και «Αριστερός» είναι: 1) Πεπερασμένοι 2) Διχαστικοί 3) Ξενόφερτοι (από την Γαλλική Επανάσταση) 4) Απαράδεκτοι. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ: 1) ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ 2) ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (τον οποίον κόσμο φώτισαν οι Έλληνες!!!)

Σχόλιο ΔΕΡ

Είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί Έλληνες.