Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Η ΒΑΣΙΛΕΥΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ "ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ" ;;; ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

Γράφει ο κ. Μάρκος Τσάκας στο "The Royal Chronicles".

Οι εξελίξεις συνήθως μας προλαβαίνουν. Η χώρα μας ταλανίζεται ήδη από σκάνδαλα γύρω από την διαδικασία της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί επί αυτών.

Αλλά η Ιστορία εκδικείται. Πριν από 50 σχεδόν χρόνια, κάποιοι κατηγορούσαν τον Βασιλέα και τον Θεσμό, ότι αποσταθεροποιούσε το Πολίτευμα και τη χώρα. Τώρα, είναι οι ίδιοι οι υποστηρικτές της Αβασίλευτης Δημοκρατίας, εκείνοι που αποσταθεροποιούν τον θεσμό. Ποιος φταίει άραγε;
Είναι προφανές ότι η χώρα δεν θα περνούσε τέτοια κρίση, όπως αυτή που περνάει με τα όσα ακούγονται και γίνονται γύρω από την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αν ο Ανώτατος Άρχοντας του Κράτους ήταν βασιλεύς. Για τον μόνο και μόνο λόγο, ότι δεν χρειάζεται ανανέωση της θητείας του. Αλλά ακόμη κι αν ο βασιλεύς πέθαινε, η διαδοχή θα γινόταν ομαλότατα, όπως έγινε όλες τις φορές που χρειάστηκε. Χωρίς δολοπλοκίες, χρηματισμούς, και γελοιοποίηση του Θεσμού, όπως τα βιώνουμε σήμερα.
Από εκεί και πέρα, διαβάζουμε διάφορα στο διαδίκτυο περί της Βασιλευομένης Δημοκρατίας τόσο ανυπόστατα, όσο και εντελώς λαθεμένα, που παρουσιάζουν μια εικόνα λειτουργίας του Πολιτεύματος και του Θεσμού του Βασιλέως που δεν υπάρχει, και ούτε θα έπρεπε να υπάρχει στην σύγχρονη εποχή και στη σύγχρονη Δημοκρατία. Συγχέουν μερικοί την παρουσία και την ύπαρξη ενός Βασιλέως με την άσκηση της Εξουσίας. Και κάποιοι άλλοι, φτάνουν στο σημείο να προτείνουν μάλιστα και ένα είδος Βασιλευομένης Δημοκρατίας, στο οποίο το Πολίτευμα θα λειτουργεί ως «πλήρης ανεξάρτητος ελεγκτικός μηχανισμός που θα μπορέσει να κάνει τον εκάστοτε κυβερνώντα σχηματισμό να σκέφτεται πάρα πολύ σοβαρά και πάντα με γνώμονα το συμφέρον της Ελλάδας και των Ελλήνων για το τι νομοσχέδια θα πάει για έγκριση και υπογραφή στον ‘’Βασιλέα των Ελλήνων’’ ώστε να γίνουν Νόμοι του Κράτους». Είναι οι ίδιοι που πιστεύουν ότι αν επανερχόταν αύριο ο Βασιλιάς, όλα θα λύνονταν ως δια μαγείας, ή αν υπήρχε Βασιλιάς, δεν θα περνούσε η Ελλάδα την οικονομική κρίση την οποία περνά.
Φυσικά, πρόκειται για ανεύθυνες όσο και επικίνδυνες απόψεις, που παρουσιάζουν, επαναλαμβάνω τον Θεσμό της Βασιλευομένης Δημοκρατίας, με μια εικόνα λειτουργίας που δεν υπάρχει, και ούτε θα έπρεπε να υπάρχει. Καταρχήν για να ισχύσει ένας νόμος, απαραίτητη είναι η υπογραφή του Υπουργού, ακόμη κι αν τον υπογράψει ο Βασιλεύς, κι όχι το αντίθετο. Ακόμη και το Σύνταγμα του 1952 να επικαλεστούν κάποιοι-που βέβαια εν έτει 2014 δεν υπήρχε περίπτωση να εφαρμοζόταν αυτούσιο-υπάρχει εκεί, το άρθρο 29, και είναι σαφέστατο: «Ουδεμία πράξις του Βασιλέως ισχύει, ουδέ εκδίδεται, αν δεν είναι προσυπογεγραμμένη παρά του αρμοδίου υπουργού, όστις δια μόνης της υπογραφής του καθίσταται υπεύθυνος.». Παρόμοιο άρθρο υπάρχει και στο Σύνταγμα της Προεδρευομένης Δημοκρατίας: Άρθρο 35, παρ. 1: «Kαμία πράξη του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν ισχύει ούτε εκτελείται χωρίς την προσυπογραφή του αρμόδιου Yπουργού, ο οποίος με μόνη την υπογραφή του γίνεται υπεύθυνος, και χωρίς τη δημοσίευσή της στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως».

Το Πολίτευμα της Βασιλευομένης Δημοκρατίας στη χώρα μας ήταν, παρά τα όσα έχουν ειπωθεί, από τα πιο δημοκρατικά της Ευρώπης. Ο Βασιλέας κατά την ορκωμοσία του, εισήρχετο στο Κοινοβούλιο, και έκανε εκείνος υπόκλιση στους βουλευτές, κι όχι το αντίθετο. Και μετά την εκφώνηση του λόγου του, κατά τον ίδιο τρόπο, υποκλινόμενος, αποχωρούσε. Σε ποια άλλη Ευρωπαϊκή χώρα υπάρχει αυτό;

Δεν μπορεί, στην σύγχρονη Ευρώπη και στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να υπάρξει Βασιλευομένη Δημοκρατία με τον Βασιλέα να έχει εξουσίες. Όπως σε καμιά Ευρωπαϊκή χώρα δεν θα έστεκε μέρα, μια στρατιωτική κυβέρνηση.
Καμιά Δημοκρατία δεν μπορεί να έχει δύο πόλους εξουσίας, δηλαδή την Κυβέρνηση και τον Ανώτατο Άρχοντα. Είναι ασόβαρο, όσο και επικίνδυνο, αλλά επίσης δίνουμε και «δικαιώματα» στους «αντιπάλους» όταν προβάλουμε μια εικόνα του Πολιτεύματος της Βασιλευομένης Δημοκρατίας και του Θεσμού του Βασιλέως, περίπου ως «δικτάτορα», ο οποίος θα πηγαίνει κόντρα στην όποια κυβέρνηση και στους όποιους νόμους δεν θεωρεί εκείνος ως αρεστούς. Η Βασιλεία είναι πολιτική φιλοσοφία η οποία όταν εμφυσείται εκεί που πρέπει, δεν χρειάζεται να φτάσει στο σημείο να γίνει «ελεγκτικός μηχανισμός» και έτσι ουσιαστικά, να μετατραπεί σε «δικτατορία» στην οποία ο Βασιλεύς θα «ελέγχει» τους Νόμους που ψηφίζει η Βουλή.
Παρά τις αγαθές προθέσεις κάποιων βασιλοφρόνων, τις οποίες αναγνωρίζουμε, όπως και την ανησυχία του για την χώρα, καλό θα είναι να μην παρουσιάζουν αυτή την εικόνα του Πολιτεύματος της Βασιλευομένης Δημοκρατίας και του Θεσμού του Βασιλέως. Ας έχουν στο μυαλό τους κάτι που είχε πει ο μεγάλος «φιλόσοφος» του Θεσμού, ο Αρχιδούκας Όττο των Αψβούργων:
«Όταν αναφερόμεθα στο Βασιλικό Θεσμό ανακύπτουν πολλές παρανοήσεις. Επ’αυτού θα ήθελα να κάνω μια παρένθεση. Σε μια συνομιλία μου με δημοσιογράφους, μου επεβλήθησαν πολλές ερωτήσεις. Καθώς εξέφραζα την γνώμη μου, το ενδιαφέρον για τον Βασιλικό Θεσμό εκέρδιζε έδαφος, οπότε άρχισαν αμέσως να μιλούν για…ανάκτορα, κλπ. Εξήγησε ότι αυτά είναι εξωτερικά σημεία χωρίς σχέση με την βασιλική πολιτική φιλοσοφία, όπως άλλωστε τα ημίψηλα των προέδρων της δημοκρατίας δεν είναι βεβαίως η ουσία των αντιστοίχων συστημάτων.
Πρέπει να αντιλαμβανόμεθα την βασιλική ιδέα, όπως είναι στην πραγματικότητα: μια πολιτική φιλοσοφία, η εγγύηση της συνέχειας, η ασφαλιστική δικλείδα έναντι των κομματικών υπερβολών.
Δεν πρέπει ποτέ να γινόμαστε αιχμάλωτοι συνθημάτων του παρελθόντος ή ακόμη και του παρόντος. Πρέπει να θεωρούμε την Βασιλεία αντικειμενικά ως φιλοσοφία και σύστημα.» (Η Ιδέα της Βασιλείας, Εκδόσεις Νέα Θέσις).


Σχόλιο ΔΕΡ
Άρθρο διευκρινιστικό και διδακτικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου