
Το κείμενο που ακολουθεί είναι από το blog "Αιώνια Ελληνική Πίστη":
Ὅταν τό 1864 ὁ πρίγκηπας Χριστιανός Θ΄ τῆς Δανίας ἦρθε στήν Ἑλλάδα, ὡς ὁ νέος Βασιλεύς στήν θέση τοῦ Ὄθωνα πού εἶχε ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τούς Ἄγγλους τό 1862 δέν θά μποροῦσε ἀσφαλῶς, ἐκείνη τήν στιγμή, νά προεξοφλήσει ὅτι ἡ νέα δυναστεία θά διαρκοῦσε τουλάχιστον ἑκατό χρόνια, μέχρι τόν θάνατο τοῦ Βασιλέως Παύλου A΄ τό 1964. Ἀφοῦ ἔλαβε τό ὄνομα ΓΕΩΡΓΙΟΣ A΄ ὁ νέος Βασιλεύς ἀσπάσθηκε ἀπό τήν ἀρχή τό Ὀρθόδοξο δόγμα καί δημιούργησε τίς προϋποθέσεις μέ τίς ὁποῖες ἐπιθυμοῦσε νά ἀσκήσει τά καθήκοντά του, ἀντικαθιστώντας τό ἐπίγραμμα: «ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ» πού εἶχε καθιερώσει ὁ Ὄθωνας μέ τό δικό του πού ἦταν: «ΙΣΧΥΣ ΜΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΟΥ».
Ὅλοι οἱ μετέπειτα ἀπόγονοι τοῦ Γεωργίου Α΄ τήρησαν μέ εὐλάβεια τό νόημα τοῦ παραπάνω ἐπιγράμματος. Τόσον ὁ διάδοχός του Κωνσταντῖνος ΙΒ΄ ὅσον καί οἱ μετέπειτα Βασιλεῖς, κατά σειράν, Ἀλέξανδρος Α΄, Γεώργιος Β΄ καί Παῦλος Α΄ παρέμειναν πάντοτε στό πλευρό τοῦ λαοῦ τους, δηλαδή ὅλων τῶν Ἑλλήνων, συνεπεῖς μέ τόν ὅρκο πού εἶχαν δώσει ὅταν ἀνέλαβαν τά καθήκοντά τους ὁ καθένας ξεχωριστά καί γι’ αὐτό προκάλεσαν, πολλές φορές, τόσον τήν μῆνιν ὅσον καί τόν φθόνον τῶν πολιτικῶν οἱ ὁποῖοι, ἄν καί ἐκλεγμένοι δέν τηροῦσαν, ὅπως θά ἔπρεπε, πάντοτε τίς ὑποσχέσεις πού εἶχαν δώσει γιά νά ἀποσπάσουν τίς ψήφους τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Ἐπί πλέον, παραθέτει ἄγνωστες λεπτομέρειες γιά τό εὐρύ κοινό ἀναφορικά μέ τήν προσωπική ζωή τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας, ἀπό τό 1947 πού ἀνέλαβε ἐπισήμως τά καθήκοντά του ὁ Βασιλεύς Παῦλος Α΄ μέχρι τόν θάνατό του τόν Μάρτιο τοῦ 1964. Εἰδικότερα, ἀναφέρεται διεξοδικά καί στήν Βασίλισσα Φρειδερίκη, μέ τήν ὁποία ὁ συγγραφέας εἶχε τήν τύχη νά συνομιλήσει μαζί της ἀρκετές φορές, ἐκείνη τήν περίοδο, ἀντλώντας χρήσιμες πληροφορίες ἀπό τήν ἴδια, σχετικά μέ τά γεγονότα πού διαδραματίσθηκαν στό παρασκήνιο καί στά ὁποῖα πρωταγωνίστησε ἡ Βασίλισσα εἴτε ἀλληλογραφώντας προσωπικά μέ ἰσχυρές προσωπικότητες ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ἐπιζητώντας τήν συμβολή τους πρός ὄφελος τῆς Ἑλλάδος εἴτε δημιουργώντας, μέ δική της πρωτοβουλία, τίς συνθῆκες κάτω ἀπό τίς ὁποῖες θά μποροῦσαν τά ἑλληνόπουλα νά ἐπιβιώσουν μέ ἀσφάλεια ὑπό τήν προστασία της, ὅπως γιά παράδειγμα, μέ τίς παιδουπόλεις πού ἔστησε τήν περίοδο πού οἱ ἀντάρτες τοῦ Ε.ΛΑ.Σ. μέ τό παιδομάζωμα ἀποτελοῦσαν τήν βασικότερη ἀπειλή γιά κάθε ἑλληνική οἰκογένεια πού εἶχε ἀνήλικα παιδιά.
Ἐν κατακλείδι, μέ τό βιβλίο αὐτό ἀποκαθίσταται, ἔστω καί μέ καθυστέρηση, ἡ ἱστορική ἀλήθεια ἀναφορικά μέ τόν θεσμό τῆς μοναρχίας πού μπορεῖ πλέον νά μήν ἰσχύει στήν Ἑλλάδα, μετά τό δημοψήφισμα τοῦ 1974 ὅμως, τά πρόσωπα πού τόν ἐνσάρκωναν μέχρι τότε ἔχουν συκοφαντηθεῖ, πολλές φορές, στήν συνείδηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπό ὁρισμένους «ἐπαγγελματίες» πολιτικούς γιά εὐνοήτους λόγους ὁ κυριότερος ἀπό τούς ὁποίους εἶναι, ὅτι θεωροῦσαν τούς Βασιλεῖς σάν ἐμπόδιο στήν πολιτική τους σταδιοδρομία ἐπειδή ὑπῆρξαν πάντοτε θεματοφύλακες τοῦ πολιτεύματος σέ ἀντίθεση μέ τούς περισσότερους πολιτικούς ἡγέτες πού ἤθελαν καί ἐξακολουθοῦν ἀκόμη καί σήμερα, νά ἐφαρμόζουν τό πολίτευμα σύμφωνα μέ τίς προσωπικές τους ἐπιδιώξεις προκειμένου νά κυβερνοῦν ἀνεμπόδιστα τήν Ἑλλάδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου